Co to jest intonacja?

Intonacja to precyzja dźwięku w wykonywaniu muzyki - stopnia, w jakim nota odpowiada oczekiwanej częstotliwości. "W tune" nie jest jednak stałym celem; zmienia się w zależności od kontekstu, systemu dostosowania i intencji artystycznej. Dla graczy drewnianych wiatrów intonacja obejmuje mieszankę treningu ucha, kontroli buzi, wsparcia oddechu i wiedzy instrumentalnej. W przeciwieństwie do instrumentów stałych wiatrów, drewniane wiatry wymagają dostosowania w czasie rzeczywistym poprzez napięcie ust, prędkość powietrza i czasami alternatywne palce. Rozumienie podlegającej akustyce i specyficznych oczekiwań stylowych pozwala na instynktualne dokonywanie tych dostosowań.

Dwie główne systemy nadawania dominują w muzyce zachodniej: równy temperament i Tylko intonacja. Równy temperament dzieli oktawę na 12 równych półtoni (każdy 100 centów), umożliwiając modulację do dowolnego klucza, ale wytwarzając nieznacznie "nieczysty" interwał z wyjątkiem oktaw. Trzecie i szóste w równym temperamencie są wyraźnie ostre lub płaskie w porównaniu z czystym stosunkiem. Dlatego akord może wydawać się zarówno w tune, jak i subtelnie nieźle w tune w tym samym czasie. Tylko intonacja nada interwały do prostych stosunków częstotliwości (np. 3:2 dla idealnej piątej, 5:4 dla dużej trzeciej), co daje czysty, rezonujący akordy, ale ograniczające zmiany kluczowe.

Większość zespołów klasycznych i jazzowych wykorzystuje równy temperament jako linię bazową, podczas gdy grupy wokalne, strunki i niektóre tradycje ludowe grawizują tylko na intonację dla konkretnych.

Pojęcie 1 kg W przypadku, gdy dźwięk jest niezwykle duży, to jest to niezbędne do dokładnego układu: jeden cent równa się jednej setki równomiernego półtoni. Odchylenie większe niż 510 centów jest zazwyczaj słyszalne dla wyszkolonych uszu, a gracze z drewnianych wiatrów muszą nauczyć się kontrolować rozgłos w zakresie ±5 centów w większości kontekstów. Artykuł w Wikipedii o temperamencie muzycznym Zapewniają one dokładny przegląd historycznych i nowoczesnych podejść.

Intonacja w różnych gatunkach muzycznych

W każdym stylu muzycznym są swoje własne konwencje intonacji. Przystosowanie się do tych wzorów jest niezbędne do autentyczności stylistycznej i spójności zespołu. Poniżej zbadamy, w jaki sposób oczekiwania intonacyjne różnią się w muzyce klasycznej, jazzu, ludowej i współczesnej, z konkretnymi wskazówkami dla graczy w wiatrze drewnianym.

Muzyka klasyczna

Klasyczne osiągi zazwyczaj przestrzegane równy temperamentW tym kontekście występują jednak subtelne odchylenia: wykwalifikowani gracze dostosowują odstępy do zbliżania się do intuzacji w trwałych akordach, zwłaszcza w zespołach wiatrowych i sekcjach z drewna orkiestra. Na przykład klarnetysta grający na trzeciej akordzie głównej często nieco obniża ton, aby uniknąć ostrego, "ciężego" równomiernego trzeciego, tworząc słodszą mieszaninę. intonacja wyrażająca, jest nauczany w wielu konserwatoriach i jest cechą charakterystyczną profesjonalnego dźwięku zespołu.

Gracze z drewnianym wiatrem w klasycznych ustawieniach muszą również walczyć z wyzwania z orkiestralnym dostosowaniemW muzyce klasycznej głosi się głównie o tym, że w czasie gdy się oddycha, w tym w czasie, gdy płytka jest w stanie się rozgrzać, a basun spada. precyzja i jednolityW zespołach wiatrowych koncentruje się na dostosowaniu do centrum rozgłosu sekcji klarnetów, podczas gdy w orkiestrach struny mogą pociągać trochę ostre do dostosowania się do brilliance, wymagając dostosowania się do gry wiatrowych.

Jazz

Występuje w nich niezwykle dużo więcej płynności, a gracze celowo wychylają się o nawet ćwierć tona. niebieskie banknotySkala bluesa, z płaskimi trzeciami, piątymi i siódmimi, często leży między jednakowym tonem i prostym mikrotonem intonacji, co nadaje jazz swojej charakterystycznej "duszy".

W zespołowym grze muzycy jazzowi słuchają się nawzajem uważnie i dynamicznie dostosowują toniki, zwłaszcza podczas improwizacji. Sekcja rytmu harmonii (piano, gitara, bas) zapewnia ramy, ale solista może naciskać na nią celowo "za zewnątrz" toniki, rozwiązując je później.

  • Śpiewanie melodii i zakrzywienia przed ich graniem, aby wewnętrznić kształt gry.
  • Grając wraz z nagrywaniami mistrzow improwizatorów (Coltrane, Parker, Getz) i dopasowując ich mikrotonowe zchylenia.
  • Używanie drona lub looper do ćwiczeń przechylania się do i z celów, słuchanie częstotliwości uderzeń.
  • Rozwijając alternatywne palce, które ułatwiają dostosowywanie mikrotonów, saksofonistów często używają kombinacji buchowej i boksowej klawiszy do wytwarzania czwartych tonów.

W końcu intonacja jazzu to... indywidualne wyrażenie w kontekście harmonii zbiorowejSzczegółowy przewodnik do zakręcenia jazzy można znaleźć w takich zasadach jak ten artykuł na temat intonacji saksofonów dla jazzu- Nie.

Muzyka ludowa i tradycyjna

Muzyka ludowa z całego świata często wykorzystuje systemy nadawania, które są wcześniejsze lub odbiegają od zachodniego równego temperamentu. Irlandzki flaweta i gwizdki, na przykład, używają stylu, który podkreśla "w nadawaniu" piąte i osiemnościa, ale pozwala na znaczną elastyczność na innych notach, zwłaszcza siódmego stopnia, który może wahać się między niewielką a dużą siódmą. Intonation zmienna Podróż, w której gracz dostosowuje ton niektórych not do melodycznego konturu lub tworzy "litt." Balska tradycja drewniana (takich jak kaval lub zurla) zawiera ornamenty mikrotonowe i zakrzywienia ton, które są centralne dla emocjonalnego wpływu gatunku.

Nawet w ramach jednej melodii ludowej intonacja może się różnić między frazami. płynny, zależny od kontekstu intonacja W przypadku muzyki irlandzkiej, warto zwrócić uwagę na techniki ornamentacyjne, takie jak cięcia, roly i żura, które opierają się na precyzyjnej kontroli rozgłosu. Informacje o irlandzkim flawcie, który omawia intonację i praktykę wykonywania.

Współczesna i eksperymentalna muzyka

W XX i XXI wieku kompozytorzy znacznie rozszerzyli paletę dźwięków. mikrotonowe układy (tony czwarty, szóste), glissandi, wielofonika i dźwięki na bazie hałasu. Lux Aeterna wymaga gromad mikrotonalnych, które błyszczą z częstotliwością uderzenia.

Eksperymentalne zespoły często grają z Tylko intonacja Wykonujący musi zmienić swoje uszy i techniki. Ten styl wymaga najwięcej od umiejętności intonacji gracza: musi być w stanie usłyszeć i wytwarzać nieznane odstępy, utrzymać je w stosunku do kontrastujących dronów i dostosować się w czasie rzeczywistym na podstawie instrukcji kompozytora lub zbiorowego dostosowania zespołu. Współpraca z kompozytorami jest kluczowa.

Częste wyzwania w dziedzinie dźwięku dla graczy w wiatr

W przypadku instrumentów windy drewniane, które mają swoje tendencje do intonacji, problemy związane z środowiskiem są jeszcze bardziej złożone.

Charakterystyki instrumentu

W przypadku wszystkich modeli z drewnianego wiatru występują "słodkie plamy" i problematyczne nuty. Na przykład, tony gardła klarnetów (G4B4) są niezwykle ostre lub płaskie w zależności od marki. Saksofony mają tendencję do nieznacznie płaskich wysokich i ostrych niskich not, zwłaszcza na kluczach palmowych. Fluty często grają ostro nad personelem, zwłaszcza w trzeciej oktawie. Obo są wrażliwe na ustawienie trzciny, a A4 często jest wyzwaniem.

Bassony mają naturalnie ostry niski register i wysoki płaski register. wykres nadawaniagraf odchyleń w zakresie rozmiarui praktyka kompensowania każdej nuty. Większość producentów instrumentów dostarcza takie wykresy, a niektóre są dostępne w sieci z takich źródeł jak Woodwind.org- Nie.

Uciek i kontrola oddechu

Wyrób elastycznej buzi przez długotonowe ćwiczenia, stopniowo przechodząc z głośnego do miękkiego i z tyłu przy zachowaniu spójnej głośności w stosunku do drona.

Temperatura i środowisko

W przypadku instrumentów na zewnątrz, gdy się rozgrzewa, poziom dźwięku wzrasta. Wtłocność wpływa na trzcinę: suchy trzcinek może stać się miękki i płaski, podczas gdy mokry trzcinek może stać się sztywny i ostry. Zawsze należy dokładnie ogrzewać instrument przed układem i utrzymać trzcinę w kontrolowanych warunkach.

Prycze i alternatywne palce

Wiele not ma alternatywne palce, które poprawiają nada (np. używając boku dla ostrej C na flawie lub "wyrywanej F" na oboe).

Umiejętności słuchania

Nawet przy doskonałej kontroli fizycznej musisz aktywnie słuchać rozmowy w stosunku do innych. Uwaga słuchowa W przypadku gry z innymi, skup się na dźwięku akordu, a nie tylko na własnej nutze. Blend jest ważniejszy niż czytanie pojedynczego tunera.

Zwycięstwo w różnych stylach: praktyczne strategie

Poniżej przedstawiono sprawdzone metody budowania wszechstronnej umiejętności intonacji.

1. Stosowanie tunera strategicznie

Zacznij każdą sesję ćwiczeń sprawdząc, czy instrumenty nadają się do dostosowania z użyciem niezawodnego elektronicznego tunera. Wyłącz tunerCelem jest włączenie w siebie właściwego tonika, nie polegając na wiązle wizualnym. Okresowo sprawdzaj, aby sprawdzić ucho, ale unikaj gapienia się na wyświetlacz podczas wykonywania.

2. ćwiczenia z dronami i harmonijkami

Wykorzystaj drona (jedyn powtarzany dźwięk) podczas gry na skałach, arpeggiach lub melodii. Posłuchaj częstotliwości uderzeń oscylujących fal, gdy dwie nuty są nieco niezgodne i dostosowuj się do zniknięcia pulsu. Zacznij od prostych odstępów (oktawa, piąta, trzecia) i przejdź do przejść chromatycznych. To przeszukuje ucho do odczuwania czystej interwałów w porównaniu z umiarkowanymi. Wiele aplikacji drona pozwala ustawić tonik i grać w dowolnym kluczku; użyj ich do całej praktyki skały.

3. Słuchujcie nagrań specyficznych dla stylu

Wystarczy, aby zapisać się w nawyki intonacji mistrzowców muzycznych w swoim wybranym stylu. Dla klasycznej porównaj nagrania różnych orkiestr lub solistów (np. Berlin Philharmonic vs. Vienna Philharmonicw każdym ma nieco inną estetykę nadawania). Dla jazzu skup się na tym, jak gracze tacy jak Miles Davis lub John Coltrane wychylają nuty i frazę. Dla folkloru posłuchaj dekoracji mikrotonowych w wiolonczesku Appalachian lub bułgarskiej kaval.

4. Zapisz i przeanalizuj swoje gry

Użyj prostej nagrywki dźwiękowej lub aplikacji telefonicznej, aby uchwycić siebie grając z płytem na tle lub w grupie. Słuchaj wreszcie podczas śledzenia partitury lub używając aplikacji nadawczej, która wyświetla historię dźwięku (takich jak Tonal Energy). Zidentyfikować nuty, które konsekwentnie są ostre lub płaskie i zaprojektować ukierunkowane ćwiczenia. Na przykład, jeśli twój wysoki E na saksofonie alto jest płaski, ćwicz długie tony na tej nutze z dronem, stopniowo dostosowując węb i prędkość powietrza.

5. Regularnie bawić się z innymi

W czasie rzeczywistym, ucho dostosowuje się do instynktu. Zastanów się nad grą w zespole społecznym, zespole jazzowym lub sesji ludowej.

6. Eksperyment z alternatywnymi palcami

Zrób listę alternatywnych odcinków dla instrumentu (wielu książek metod zawiera je; internetowe bazy danych, takie jak Przewodnik do palców W przypadku gdy w kontekście występuje niezgodne z rytmem standardowego palca, możesz wykorzystać te same dźwięki w różnych oktach.

7. Rozwijaj elastyczność oddechu i buchowania

Wykonuj długotonowe ćwiczenia w całym zakresie przy różnej dynamiki. Stopniowo wychylaj w górę i w dół przy zachowaniu spójnej jakości tonu. To buduje kontrolę silnika potrzebną do mikro dostosowania podczas wykonywania. Specyficzne ćwiczenia: grać trwały środkowy C, a następnie wychylić go do C i powrotem do C bez żadnej zmiany ciśnienia szczęki lub ust użyj tylko prędkości powietrza i napięcia buzi. Powtórz w zakresie instrument.

"Intonacja nie jest stałym standardem, ale żywą negocjacją między graczem, instrumentem i muzyką". Anonimowy nauczyciel mistrzowski

Wniosek

Występuje w sposób niezwykle wygodny z instrumentami, środowiskiem i techniką, ale można je pokonać poprzez celową praktykę: używanie tunerów i dronów jako narzędzi, słuchanie mistrzów, nagrywanie się i grać z innymi. Celem nie jest doskonałość w każdym pojedynczym systemie, ale elastyczność śpiewania poprzez instrument w dowolnym kontekście. Zacznij dziś izolując jeden styl i jeden wskazówek z tego artykułu przedzaj go konsekwentnie, a będziesz słyszeć różnicę w następnej próbie lub wykonaniu.