Dlaczego nadawanie i teoria muzyczna są niezróżnicowane dla graczy wiatrowych

Dla instrumentalistów wiatrowych nadawanie jest znacznie więcej niż mechanicznym aktem dostosowania diapaż lub ciągnięcia stawu głowy. Jest to ciągły dialog między fizyką produkcji dźwięku a strukturami teoretycznymi, które definują harmonię zachodnią. W przeciwieństwie do klawiatury lub narzędzi węczkowych, instrumenty wiatrowe umieszczają kontrolę nad nad poziomem bezpośrednio w rękach, a raczej w ustach, oddech i ciele gracza. Daje to muzykowi ogromną elastyczność, ale wymaga również głębokiego zrozumienia, w jaki sposób interwały, skały i akordy zachowują się w rzeczywistym przestrzeni akustycznej. Bez solidnego zrozumienia teorii muzycznej gracz wiatrowy może polegać wyłącznie na nadawcy i nigdy nie rozwijać uchu potrzebnego do dostosowania w kontekście muzycznym.

Podstawy akustyczne dostosowania instrumentów wiatrowych

Instrumenty wiatrowe wytwarzają dźwięk poprzez wibrację kolumny powietrza wewnątrz rury. Fundamentalny nadaw jest określony przez skuteczną długość tego stawu, który może być zmieniony przez otwieranie lub zamknięcie dziur tonicznych, używanie klawiszy, regulowanie slajdów lub zmiana napięcia buchowy. Jednak wytwarzane nadawki nie są arbitralne; następują one naturalną serią harmoniczną (znane również jako serię nadtonową).

Występujący w wietrze, ponieważ mają ciągłą kontrolę nad rozmową, mogą (i powinni) dostosowywać się do tych czystech odstępów podczas gry w kontekstach, które wymagają tego, takich jak solowe występy, muzyka komórkowa lub zespoły instrumentów okresowych.

Rola serii harmonicznych w układzie wiatru

Każda nota grająca na instrumencie wiatrowym zawiera podstawowy ton i serię tonów, które nadają instrumentu charakterystyczny timbre. Gracze wykorzystują szereg harmoników, gdy nadblasują, aby wytworzyć wyższe rejestry. Na przykład grając na C, potem G powyżej, a następnie C powyżej, wszystko bez zmiany palców na flawcie lub klarnecie. Ponieważ te naturalne harmoniki są wbudowane w instrument, gracz musi stale pośredniczyć między tendencjami narodzonymi instrumentu i wymaganiami muzyki. Dobrze zaprojektowany instrument będzie miał większość jego not rozsądnie blisko równej temperamentu, ale pojedyncze noty, szczególnie te, które opierają się na wyższych częściowych, mogą być uparty lub płaskie.

Wiedzając, które częściowe wytwarzają, które interwały pomagają przewidywać, a te odstępki przed problemami słyszczącymi stają się prawidłowe.

Typowy ćwiczenie dla graczy wiatrowych jest ćwiczyć długie tony podczas odniesienia się do elektronicznego tunera, nie osiągając martwych na zero centów, ale aby wykorzystać unikalny profil nadawania własnego instrumentu. Saksofon średniej C#, na przykład, może być naturalnie płaski, podczas gdy jego wysoki F jest ostry. Bez teoretycznego zrozumienia gracz może po prostu spróbować pękać mocniej lub miękiej, wprowadzając napięcie.

Teoria muzyczna jako mapa do podejmowania decyzji o dźwiękach

W D-major C# jest tonem, który zazwyczaj chce się rozwijać w górę do D. W kontekście chordów, C# jako główna trzecia akordu A musi być ustawiona nieco płasko (w kierunku czystego intonacji) w celu stworzenia bardziej konsonantnego dźwięku. W przeciwieństwie do tego, ten sam C#, co siódmy z dominującego siódmego akordu D, powinien być ustawiony z innym nastawieniem, aby dostosować się do dominującego.

Tendencje tonacji w wspólnych odstępach

Zastosowanie interwałów jest najważniejszą umiejętnością teoretyczną dla intonacji gracza wiatru. Każdy interwał ma stosunek celu wywodzący się z serii harmonicznych, a równy temperament jest kompromisem, który często nieco odstaje od celu.

  • /W jednym brzmieniu: Występuje w sposób idealny (1:1), a każde odchylenie tworzy dźwiękowe uderzenia.
  • Oktawa: W przypadku przejścia między rejestrami gracze często przebijają lub są pod wsparciem w skrajnych warunkach.
  • Piąta rzecz: W przypadku instrumentów wiatrowych, które mają równe temperamenty, piąte są prawie identyczne z czystej, ale mogą wymagać niewielkiego zawężenia ze względu na dziwność serii harmonicznych.
  • Idealne czwarte: W równym temperamencie czwarta jest nieco szersza niż czysta.
  • Major trzeci: W przypadku, gdy dźwięk jest niezwykle wysoki, to jest to najczęściej stosowane.
  • Trzecia drobna: W przypadku akordu małego, gracze mogą potrzebować nieco podnieść trzeciego małego, aby osiągnąć optymalną mieszankę, zwłaszcza w rejestrach klarnet i flaw.
  • Sześć największych i szóstej mniejszej: W stosunku do akordów 5: 3 i 8: 5 odpowiednio.

Wykorzystanie tych tendencji pozwala graczowi na krytyczne słuchanie i dostosowanie się bez nadmiernych myślenia.

Praktyczne zastosowanie: dostosowanie do rzeczywistych wyników

W tym artykule przedstawiono strategii, które mają na celu stosowanie teorii muzycznej do nadawania się do instrumentów wiatrowych.

Mądro używać tunera

Wykorzystuj go, aby ustalić układ instrumentów do linii podstawowej (np. dostosować A do 440 Hz przy obliczaniu temperatury pomieszczeń), a następnie odłożyć go. Praktykuj skały i arpeggi, intencjonalnie grając na głównych trzecich nieco płaskie, a mniejsze trzecie nieco ostre, aby poczuć różnicę. To buduje pamięć mięśniową dla czystego intonacji. Później, grając z pianem, będziesz musiał dostosować się do równej temperamentu, ponieważ pianino jest ustawione. Teoria mówi, kiedy przełączyć między systemami.

Słuchanie beats

Najbardziej bezpośrednią reakcją na nadawanie jest obecność uderzeńpowolny pulsacja, która występuje, gdy dwie nuty są nieco niezgodne ze sobą. Kiedy dwie nuty są dokładnie w zgodzie (jednoznaczne lub oktawa), uderzenia znikają. W przypadku innych odstępów, uderzenia nadal wskazują na niezgodność, ale wskaźnik uderzenia docelowy zależy od odstępu.

Dostosowanie instrumentu do dostosowania gracza

Instrumenty wiatrowe zawierają mechaniczne dostosowania tuning slajdów, baryłek, stawów głowy i pozycji szczytów. Ale te grube dostosowania nie mogą obsługiwać każdej nuty. Po tym, jak instrument jest mniej więcej w zgodzie (np. rozległość koncertu jest ustawiona), większość wyzwań intonacji rozwiązuje technika gracza. dostosowania węża (uszytanie/zluźnienie), ruch szczęki, pozycja języka i wsparcie oddechu zmieniają rozległość w drobnych stopniach. Doświadczony gracz wie, że aby obniżyć ostry wysoką notę na trąbce, musi rozluźnić wężkę i nieco zwiększyć prędkości powietrza. Teoria pomaga im powiedzieć, które noty w zestawie harmonicznej są prawdopodobnie ostre (np. siódmy często częściowy, podczas gdy jedenastoci częściowy jest częściowy płaski), a jedenastości częściowy jest pół bitwy).

Harmoniczny kontekst i opcje dostosowania

Podobnie, piąta G w instrumentie wiatrowym powinna być grać nieco niższej niż równa temperament, aby odpowiadać stosunku 5:4 czystej triady głównej. Ale jeśli ta E pojawia się w akordie C mniejszej, staje się płaska, a trzecia mniejsza (6:5 stosunek) powinna być nieco wyższa niż równa temperament. To nie jest przypuszczenie; to bezpośrednie zastosowanie zasad intuzacji. Podobnie, piąta G w instrumentie wiatrowym najlepiej jest nadać się nieco wątro?

Chromatyczne fragmenty i głównie dźwięki

W muzyce tonalnej, głównie tony (np. B w klawiszu C) mają zazwyczaj silną tendencję do rozstrzygania się w górę. W baroku i klasycznym stylu wykonawcy często ostrywali głównie tony nieznacznie, aby zwiększyć rozdzielczość. Jest to teoretyczna wgląd, który informuje na nadawanie: półkrok od B do C jest węższy niż równy temperament dla efektu ekspresywnego. Podobnie, siódmy z dominującego akordu (np. F w akordu G7) jest często ustawiony nieco płasko, jeśli ma się rozstrzygać w dół do trzeciej toniki.

Zwycięstwo wyzwań specyficznych dla instrumentów

Każda rodzina instrumentów wiatrowych ma swoje niezwykłe cechy, które teoria muzyczna może pomóc w zarządzaniu.

  • Flut: Występuje w nich węgiel, w którym jest węgiel, w którym jest węgiel, w którym jest węgiel, w którym jest węgiel, w którym jest węgiel, w którym jest węgiel, w którym jest węgiel, w którym jest węgiel, w którym jest węgiel, w którym jest węgiel, w którym jest węgiel, w którym jest węgiel, w którym jest węgiel, w którym jest węgiel, w którym jest węgiel, w którym jest węgiel, w którym jest węgiel, w którym jest węgiel, w którym jest węgiel, w którym jest węgiel, w którym jest węgiel, w którym jest węgiel, w którym jest węgiel, w którym jest węgiel, w którym jest węgiel, w którym jest węgiel, w którym jest węgiel, w którym jest węgiel, w którym jest węgiel, w którym jest węgiel, w którym jest w
  • Clarinet: Clarinet przebłyska dwunastą (oktawę i piątą) ze względu na cylindryczną rzędę. To oznacza, że seria harmoniczna produkuje nuty w innym wzorze niż flawety lub saksofony. Tony gardła (G# do Bb w niższym rejestrze klarynów) są znane z niezgody i odporności. Gracze używają alternatywnych palców (np. używając bokówki Bb) i dostosowują wyrażenie. Teoria mówi graczowi, że te nuty są oparte na piątej i szóstej częściowej, więc ich nadawanie można przewidzieć i skorygować.
  • Saksopon: Wykonujący się w czasie, jak w przypadku okresu, w którym występuje węzło, jest w stanie wykorzystać węzło, które jest w stanie wykorzystać w celu wykonania różnych czynności.
  • Trąbna i brązowa: Instrumenty miedziane opierają się wyłącznie na szeregu harmonicznych, a trzecia kombinacja zaworu obniża dźwięki o cały krok? Trąba wykorzystuje trzy zawory do wytworzenia wszystkich not chromatycznych, a każda kombinacja nieznacznie ostrzy lub płasczy dźwięk.

Czynniki środowiskowe i fizyczne

Ponadto, w teorii, realne warunki wpływają na poziom gry: temperatura, wilgotność i stan fizyczny gracza. Chłodniejsze temperatury powodują, że instrument się skraca, ostry, ciepły powietrze rozszerza, płascza. Węgły powietrze jest mniej gęsty, powodując, że poziom jest nieznacznie płaski. Gracze muszą stale dostosowywać się. Silne podstawy teoretyczne pomagają, ponieważ dają kontekst: jeśli wiesz, że grasz w paszeszce, w której trzecia akordy musi być niska, a pomieszczenie jest zimne, możesz to jeszcze bardziej obniżyć.

Szkolenie słuchu: most między teorią a techniką

Żadna ilość wiedzy teoretycznej nie może zastąpić dobrze wyszkolonego ucha. Teoria jednak przyspiesza szkolenie ucha, dając uczniom nazwy i cele dla tego, co słyszą. Kiedy uczeń może zidentyfikować, że większa trzecia jest zbyt ostry, ponieważ słyszy wzór bicia w określonym tempie, może wewnętrznie wrogę i następnie nauczyć się ją naprawić. ćwiczenia rozpoznawania interwałów, zwłaszcza gdy gra się na dronie, budują szlakę neuronową do dostosowania.

Kolejnym potężnym ćwiczeniem jest ćwiczenie grając interwały z partnerempierwsze unisy, następnie oktawy, następnie piąte, a następnie trzecie. Celem nie jest po prostu dopasowanie się do pola gry drugiego gracza, ale dopasowanie się do idealnego stosunku interwał. Partner grający w idealną piątą może celowo grać ją nieco szeroko lub wąską, a druga musi korygować. To rozwija zarówno słuchanie, jak i elastyczność.

Zestawienie wszystkiego: Mistrzowskie myślenie

Dla gracza wiatrowego nadawanie nie jest osobną umiejętnością, którą można ćwiczyć z nadawcą, a następnie zapomnieć. Jest one wmesane w tkankę każdej nuty, każdej frazy, każdego pasażu zespołu. Teoria muzyczna oświetla drogę: pokazuje, gdzie noty powinny być w kontekście harmonii, dlaczego pewne odstępy wymagają szczególnej uwagi i jak wykorzystać naturalne tendencje instrumentu w swoją korzyść. Gracz, który rozumie związek pomiędzy nadawaniem i teorią, może płynnie poruszać się między równym temperamentem i tylko intonacją, jak wymaga muzyka.

Aby osiągnąć ten poziom, zobowiązuj się do codziennej integracji: spędź dziesięć minut na każdej sesji grając długie tony z dronem, skupiając się na teoretycznych odstępach czasu. Przeczytaj o akustyce instrumentu i konkretnych tendencjach dostosowujących określonych przez ekspertów. Posłuchaj nagrań mistrzowców wiatrowych (np. Jean-Pierre Rampal na flawetze, Larry Combs na klarnecie, Håkan Hardenberger na trąbce) i zauważ, jak kształtują tonę do wyrażenia. University of New South Wales w przypadku głębokiego nurkowania w serii harmonicznych lub w Akustyka w dzisiejszych czasach Wykorzystanie tych metod jest konieczne w celu zapewnienia, że systemy i systemy pracy są zgodne z prawem. Zasoby szkolenia słuchu w Carnegie Hall Oferujemy szkolenia w interwałowych formacjach.

Celem nie jest wyeliminowanie wszystkich błędów w nadawaniu, które byłyby sterylne. To jest posiadanie świadomości i kontroli, aby podejmować decyzje w nadawaniu, które służą muzyce. Kiedy oddech, buzię i teoria są w linii, wynik jest dźwięk, który jest nie tylko w nadach, ale wyraźny, rezonujący i żywy.