Dlaczego umiejętności słuchania są podstawą skutecznego podwojenia wiatru

Występujący w dwu- i półwieczkowych instrumentach jest umiejętnością, która otwiera drzwi w ścieżkach orkiestralnych, zespołach jazzowych, pracy sesji i ustawieniach edukacyjnych. Podczas gdy techniczne wyposażenie na każdym instrumencie jest niezbędne, najbardziej wykonani dyplomaty mają wspólną cechę, która przekracza palce i buzię: niezwykłe umiejętności słuchania. Bez dobrze wyszkolonego ucha nawet gracz z nieskazitną techniką będzie walczył z mieszaniem, układem i dostosowaniem się do instrumentów. Słuchanie nie dotyczy tylko słuchania not; dotyczy postrzegania tonu, intonacji, artikulacji i subtelnej interakcji między dźwiękiem a zespołem. Różnica między kompetentnym dyplomatykiem a poszukiwanym profesjonalistą często sprowadza się do tego, jak dobrze słyszą i reagują w czasie rzeczywistym.

Wyobraź sobie sobie rzeczywistość szpilki Broadway: pojedynczy gracz może przechodzić między flawą, klarnetem, sopranem saksofonem i piklonem na trzech numerach, a między zmianami odbywa się tylko kilka stóp odpoczynku. W takim otoczeniu nie ma czasu świadomie myśleć o palcach lub dostosowaniu usta.

Dlaczego umiejętności słuchania są ważne w podwójnym wietrze

Każdy instrument drewniany ma swój własny odcisk dźwiękowy. Piłka, zaokrąglone ciepło, saksofon, obok i oboe wymagają odmiennych podejść do produkcji dźwięku. umiejętności słuchania łączą lukę między grając notami a tworzeniem muzyki.

Pasujący ton i odgłos na różnych instrumentach

Kiedy przechodzisz z klarnetu na fluit, twoje usta, wsparcie oddechowe, a nawet koncepcja dźwięku muszą się zmienić. Dobrze wyszkolone ucho pomaga usłyszeć, czy kształtowanie środkowego rejestru fluity brzmi zbyt pokryte, czy ton gardła klarnety jest ostry. Użyj drona lub fortepianu, aby skoncentrować swój głos na każdym instrumencie, a następnie porównać nagrania. Wielu podwójnych graczy uważa, że nadawanie jest pierwszą rzeczą, która ulega przesuwaniu podczas szybkiej zmiany; słuchanie zapewnia poprawienie przed następnym wejściem. Wyzwanie nasila się, gdy dodajesz instrumenty takie jak oboe lub bassoon, gdzie stan trzciny dramatycznie wpływa na stabilność dźwięku.

Bez dyscyplinowanego ucha, możesz grać całą lekko płaską stronę, zanim ktokolwiek sygnalizuje problem.

Jedną z skutecznych metod jest ćwiczenie dostunkowania z aplikacją cyfrowego nadawcy na telefonie, ale następnie natychmiast zamknąć oczy i utrzymać tę samą notę bez wizualnej odwrotu. To trenuje uszy rozpoznać, kiedy oddalisz się od centrum. Z czasem pamięć słuchowa staje się wystarczająco ostry, aby odczuwać odchylenie o pięciu centów, zanim jakakolwiek maszyna zarejestruje to. Profesjonalni podwójników często zgłaszają, że ich uszy kalibrują się na unikalne tendencje do nadawania każdego instrumentu. Na przykład, wiedząc, że ich alto saxofon ma tendencję do ostrego rozbierania się w klawicach dłoni lub że ich flaweta płynie w trzeciej oktawie i prewencyjnie dostosowują swój powietrze i embochę na podstawie tego, co słyszą.

Włączenie z zespołem

W orkiestrze z okna, podwójny wiatr drewniany może grać sopranoszą saksofonę obok dwóch flut i oboe. Wyzwanie jest dopasowanie nie tylko do dźwięku, ale także do timbru i dynamicznej kontury. Słuchanie pozwala usłyszeć, jak instrument pasuje do ogólnej tkaniny dźwiękowej. Na przykład, jasny saksofon alto może być potrzebny do gry z ciemniejszym tonem, aby połączyć się z klarinetami, podczas gdy flaweta może potrzebować więcej rdzenia, aby przeciąć miedźwięk przed sekcją strun. Bez aktywnego słuchania ryzykujesz wyrwać się w niewłaściwy sposób.

W książkach orkiestracyjnych często omawiano równowagę, ale w praktyce równowagę jest czymś, co czujesz i słyszysz moment na moment. Jeśli podwójnie gracie na klarnecie basowym, a część wymaga miękkiej, trwałej linii pod melodią skrzypcową, musisz usłyszeć, czy twój dźwięk jest wspierający czy przytłaczający. Podobnie, gdy podwójnie gracie na pikolorze w marszu, musisz ocenić, czy twoja jasność doda kolor lub powoduje, że zespół brzmi ślicznie.

Przystosowanie stylistyczne

Różne style muzyczne wymagają różnych podejść. Klasyczne gra w drewnianym wietrze podkreśla czystość tona i kontroli, podczas gdy jazzu i gra komercyjna często wymagają większej elastyczności z wibracją, skopami i grzeczami. Posłuchanie nagrań stylu, który wykonujeszi analiza, w jaki sposób profesjonalni dublacy dostosowują swój dźwiękuczy ucho instynktownie do tych zmian stylistycznych.

Przykładem jest ten, że muzyki sesji nagrywają partituro filmu: kompozytor może w jednym z nich zażądać ciemnej, oddychającej basówki, a w drugim jasny klarnet Eb. Kontext muzyczny mówi, co jest potrzebne, ale tylko wtedy, gdy słuchasz ogólnej tekstury.

Wykrycie i naprawa błędów

W tych momentach łatwo jest złapać niewłaściwy instrument lub niezgodny z usta. Ucho jest pierwszą linią obrony: jeśli nota brzmi dziwnie lub reakcja jest wolna, często można zdiagnozować problem (np. sucha trzczoł lub oktawy, który nie zamknął się) między frazami.

Jeśli w górnej części słuchacza słyszy się napięty, szczupły ton, to ucho mówi, że usta są zbyt ciasne lub że nie wystarczy wsparcie oddechowe. Zamiast próbować przejść przez pasaż, możesz się zrelaksować i pozwolić powietrzu wykonać pracę.

Rozwój umiejętności słuchania dla podwojenia wiatru

Wykorzystaj w swojej rutynie praktykę następujące strategie:

Aktywne słuchanie profesjonalistów

Znajdź nagrania znanych podwójnych, takich jak Eddie Palmeri (Broadway woodwind expert) lub studiować instrumentariuszy orkiestrali, którzy podwójnie (np. klarnet główny, który gra również na saksofonie w grze). Posłuchaj, jak utrzymują spójną jakość tonu między instrumentami. Stephen RobinsonWidać, jak szybkość i głębokość wibracji zmieniają się w zależności od instrumentu i stylu.

Tworzyć dziennik słuchania, w którym zapisywać konkretne obserwacje. West Side StoryW tym czasie, jak w "Coś się dzieje" w "Coś się dzieje" w "Coś się dzieje" w "Coś się dzieje" w "Coś się dzieje" w "Coś się dzieje" w "Coś się dzieje" w "Coś się dzieje" w "Coś się dzieje" w "Coś się dzieje" w "Coś się dzieje" w "Coś się dzieje" w "Coś się dzieje" w "Coś się dzieje" w "Coś się dzieje" w "Coś się dzieje" w "Coś się dzieje" w "Coś się dzieje" w "Coś się dzieje" w "Coś się dzieje" w "Coś się dzieje" w "Coś się dzieje" w "Coś się dzieje" w "Coś się dzieje" w "Coś się dzieje" w "Coś się dzieje" w "Coś się dzieje" w "Coś się dzieje" w "Coś się dzieje" w "Coś się dzieje" w "Coś się dzieje" w "Coś się dzieje" w "Coś się dzieje" w "Coś się dzieje" w "Coś" w "Coś" w "

Powoli i głęboko słuchając

Na przykład, klarnet ma silne, niewielkoliczne tony, co daje go pustą jakość, podczas gdy saksofon ma bogatszy spektrum harmonii, dzięki czemu brzmi bardziej buzowo.

Rozszerz to ćwiczenie, grając na jednym instrumencie na skalę i natychmiast grając na tej samej skali na drugim, próbując dopasować nie tylko dźwięk, ale cały charakter dźwiękowy. Nie chodzi tu o to, aby wszystkie instrumenty brzmiały identycznie, co nie jest ani możliwe, ani pożądane. Zamiast tego chodzi o zrozumienie naturalnego głosu każdego instrumentu, aby móc go użyć wyraźnie.

Nagrywanie i krytyka siebie

Występuj na każdej z instrumentów podwójnych, grając tę samą krótką frazę. Posłuchaj, nie patrząc na partituro. Zauważ wszelkie niezgodności w czasie, intonacji lub artikulacji. Wielu podwójnych odkrywa, że zmiany rejestru klarnetów są czyste, ale dźwięki głośne na flawcie są pod ciśnieniem.

Na przykład, gdy nawiązujesz do muzyki, czy też włączasz ją do muzyki, czy też włączysz w nią swoje zdanie, czy też włączysz w nią swoje zdanie.

Szkolenie słuchu dla graczy w wiatr

Wykorzystanie takich aplikacji jak ToneSavvy lub Teoria W celu poprawy rozpoznawania interwał, identyfikacji akordów i dyktacji rytmu. W przypadku pracy z drewnianym wiatrem, ćwicz dopasowanie instrumentu do drona: rozpocznij koncert B-flat, trzymać się na 10 sekund, a następnie ustawić ustawienie jamy lub powietrza, aż usłyszysz "zero beat" (pełny unison). Powtórz to dla każdego instrumentu w całym zakresie.

Wykonawcze szkolenie w uchu dla podwójnych musi obejmować również ćwiczenia transpozycji. Ponieważ wiele części drewnianych wiatrów jest napisane w różnych klawiatach (B-flat klarnet, E-flat alto sax, F horn itp.), uszy muszą być w stanie usłyszeć dźwięk koncertu, podczas gdy palce reagują w transpozycji klawiata.

Zespół gry i w czasie rzeczywistym

Dołącz do zespołu społecznego, zespołu pionowego lub zespołu komórkowego. Natychmiastowa odwrotność od gra z innymi zwiększa twoją zdolność słuchania i reagowania.

Wiele miast ma grupy społeczne, w których gracze regularnie przechodzą między instrumentami, a wspólne doświadczenie wspólnego poruszania się tymi wyzwaniami przyspiesza wzrost każdego. W tych ustawieniach uczysz się słuchać nie tylko własnego dźwięku, ale całej sekcji, rozwijając to, co niektórzy muzycy nazywają "uszkami zespołu" - zdolność słuchania grupy jako jednej jednostki i intuicyjnie znalezienia swojego miejsca w niej.

Skupione słuchanie - ćwiczenia codzienne

  • /Spowierające się: Zagraj na klarnecie długą tonę (np. niską E). Natychmiast po tym, zagraj tę samą tonę na alto saksofonie. Posłuchaj różnic w jasności, buzowaniu i projekcji. Spróbuj zmodyfikować dźwięk saksofonu tak, aby zbliżał się do ciepła klarnety lub odwrotnie.
  • Odrobina frazy: Wybierz dwuwymiarowy zwrot z książki Broadwaya. Zagraj go najpierw na flawie, a następnie na klarnecie.
  • Drona z centrum pitcha: Wykorzystaj aplikację drona ustawioną na jeden dźwięk. Zagraj tę dźwięk na każdym z instrumentów. Skup się na "biciu" między dronom a dźwiękiem. Minimalizuj bicie poprzez regulowanie ciśnienia powietrza i buzi. To buduje dyscyplinę intonacji w wszystkich swoich podwójnych. Postępuj do gry w skali przeciwko dronowi, zauważając, gdzie każdy instrument ma tendencję do przechodzenia ostry lub płaski.
  • Przesłanie przez uszy: Wykorzystaj prostą melodię (taką jak "Twinkle Twinkle" lub "Happy Birthday") i graj ją na uchu na każdym instrumencie. Nie patrz na muzykę pisanym.
  • Dynamiczne wykresy: Zagraj na każdym instrumencie długą tonę. ppp do Fff Wiele płytek odkrywa, że ich flaweta brzmi cienka przy niskiej dynamiczności lub że ich klarnet zakłóca się powyżej. MF Znajomość tych progu pomaga grać z kontrolą nad całą dynamiką.

Wyzwania w słuchu i jak je pokonać

Podwójne odbicie dźwięku z drewna stanowi wyjątkowe przeszkody akustyczne i fizyczne, które mogą osłabić słuchanie.

Różne usta i wymagania oddychania

Przechodzenie od klarnety (która wymaga mocnej, skoncentrowanej buzi i stałego powietrza) do flawdy (która wymaga zrelaksowanej, nieco otwartej buzi i szybkiego powietrza) zakłóca pamięć mięśniową. To może spowodować wahania tonu lub utrudnienie tonu. Zwyciężyć to poprzez ćwiczenia "wyprawy przejściowe": przełącz instrumenty co dwie minuty podczas rozgrzewania, zawsze wracając do prostego długiego tonu na nowym instrumencie, zanim przejdziesz do repertuaru.

Niektórzy podwójników używają listy kontrolnej umysłu przed każdym przełączeniem: wsparcie oddechowe, kształt buzi, pozycja języka i zaangażowanie ucha. Ostatni element jest najważniejszy świadomie mówiąc sobie "teraz słucham" przed odtwarzaniem pierwszej nuty na nowym instrumencie, przyprawia system słuchowy do bardziej wrażliwego.

Różne kolory dźwiękowe

Naturalny timbre każdego instrumentu jest inny. Jakość nosa oboe nie miesza się łatwo z powietrzną płytą. Aby się mieszać, możesz zmniejszyć ton oboe, obracając trzcinę dalej lub oświecając ton płytę, dostosowując płytę ust. Słuchaj uważnie równowagi zespołu. Jeśli jesteś jedynym oboem w sekcji dmuch, możesz potrzebować grać z mniejszym ugryzieniem. Zapisz próbki sekcji i posłuchaj, który instrument dominuje.

Czasami rozwiązanie jest techniczne (inny trzcinek lub usta), a czasami jest to czysto słuchalne.

Eksperymentuj z różnymi wyposażeniami, aby zobaczyć, jak wpływają na ton i mieszanie. Ciemniejsze usta na alto saksofonie mogą sprawić, że łatwiej się złączy z klarnetami, podczas gdy jasniejsze łącze głowy flawdy mogą pomóc ci przebić w kontekście zespołu rockowego.

Złożone ustawienia zestawu

W 30-częściowym orkiestrze pit dźwięk jest gęsty. Trudno się słyszeć, nie mówiąc już o monitorowaniu nadawania. Użyj następujących sztuczek: położ się w pobliżu powierzchni odbicia (jak klapka stoisko muzycznego) aby usłyszeć własny dźwięk; załóż jedną zębę, aby zmniejszyć hałas otoczenia podczas słuchania bezpośredniego dźwięku instrumentu; lub użyj osobistego systemu monitorowania, jeśli jest to dostępne.

Inną techniką jest ćwiczenie gry podczas noszenia słuchawek odwołujących hałas, które odtwarzają biały hałas lub symulowane mieszanki zespołów.

Bariery psychologiczne

Niepokoje mogą wzmacniać szczękę i zmniejszyć świadomość słuchania. Głębokie oddychanie przed przełączeniem ustawia skupienie. Zaufaj, że uszy są wyszkolone, nawet jeśli twoje ręce są drżące. Wielu specjalistów zaleca "świadomość wzroku": podczas odpoczynku zamknij oczy na chwilę i posłuchaj nacisku zespołu przed ponownym wejściem.

Z powodu niepokoju z osiągnięciem często gracze się spieszą, co z kolei utrudnia słuchanie, ponieważ nie dajesz uchowi czasu na przetwarzanie tego, co się dzieje.

Własność słuchania w wyrażaniu muzyki

Słuchanie to nie tylko techniczne, to jest serce komunikacji muzycznej. Doppler, który słucha uważnie, może kształtować frazy z zespołem, odpowiedzieć na rubato piosenkarza lub dodać subtelny wibrator, który pasuje do strun. Wyraz wynika z interakcji dźwięków, a nie z izolowanych nut. Bez słuchania, nawet technicznie doskonałe gra może wydawać się mechaniczne i odłączone.

Phrasing i dynamika

Jeśli w serenadzie Mozarta podwaja się na klarnecie, a następnie przechodzi na saksofon na utwór Gershwina, sposób wyrażania wyrażeń musi się całkowicie zmienić. Ucho mówi, kiedy należy się opierać na wysokiej nutze, kiedy się odciągać i jak długo należy trzymać fermatę. Wielkie podwajacze brzmią tak, jakby mówili tym samym językiem, niezależnie od tego, który instrument trzymają. Rozumieją, że wyrażenie nie jest napisane w skórze, ale jest implikowane przez styl i zbiorową interpretację zespołu.

Wystarczy, aby twoje instrumentalne wyrażenie brzmiło tak samo naturalnie, jak śpiewanie. Kiedy zmieniacie instrumenty, twoje wyrażenie powinno pozostawać spójne, nawet jeśli wykonywane jest to technicznie.

Spontane i współpraca

W środowisku jazzu lub improwizacji słuchanie jest wszystkim. Nie możesz reagować na akcent pianisty lub bębna, jeśli uszy nie są w pełni zaangażowane. Woodwind dobrowolnicy często są wezwani do sesji wymagających szybkich zmian stylu: jedna melodia jest swing, następna balada, następna wykres latynski. Zdolność słuchania, identyfikacji klucza i odczuwania, a także dostosowania oddziela natychmiastowy profesjonalistę od ucznia.

Jednym ze sposobów na szkolenie jest praktyka improwizacji na jednym instrumencie, podczas gdy przyjaciel gra na dronie lub proste zmiany na drugim. Zmień instrumenty i kontynuuj improwizację, zachowując ten sam wątek muzyczny.

Wpływ emocjonalny

Muzyka porusza słuchaczy ze względu na emocjonalny odcienie, który gracze słyszą i replikują. Dobrze dostrojony klarnet solo może czuć się ciepły i pocieszający; nieustonowany duet na flautę może brzmieć rozpaczające. Poprawiając słuchanie, stajesz się bardziej wrażliwy na emocjonalny łuk dzieła. Wiesz, kiedy grać z oddychającym tonem, a kiedy grać z ostry, skoncentrowany dźwięk.

Występuje to w sposób, który musi być widoczny w muzyce, w którym gra gra klawiaturę. Występuje to w sposób, który musi być widoczny w muzyce.

Praktyczne wskazówki, jak włączyć słuchanie do rutyny

  1. Zacznij każdą sesję ćwiczeń pięciominutowym ciszym słuchaczem. Zamknij oczy i wchłonie ton pomieszczenia, a następnie odtwarz jedną notę na swoim podstawowym instrumencie.
  2. Do pokrycia instrumentów użyj pedału lub magnetofonu. Zagraj drona na jednym instrumencie, improwizuj linię na drugim. Posłuchaj, jak twoja linia interaguje z centrum rozgłosu drona.
  3. Praktyka w różnych środowiskach akustycznych. Wykonaj gry w dywanie, w łazience z płytkami i w dużej sali.
  4. Prześlij solo przez ucho na wiele instrumentów. Wykonaj tenorowy saksofon na solo, najpierw na flawie, a potem na klarnecie. Transkrypcja uszy zmusza koronę słuchową do wykonania dźwięku na różnych instrumentach. Zacznij od prostych solo artystów takich jak Paul Desmond czy Stan Getz.
  5. Pracuj z tunerem w niezwykły sposób. Wykonuj szkala, patrząc na tuner, ale także z zamkniętymi oczami.
  6. Zawiń każdą sesję ćwiczeń przez minutę słuchania bez gry. Siedzisz w ciszy i słuchasz pomieszczenia, oddychania i dźwięków otoczenia, dzięki czemu wchodzisz w sytuacje z otwartymi uszami.

Długoterminowy wzrost słuchającego

Rozwój umiejętności słuchania na podwójnym wietrzu nie jest jednorazowym osiągnięciem, ale praktyką trwającą przez całe życie.

Jedną z cech dojrzałego podwójcy jest umiejętność słuchania całej tekstury muzycznej podczas gry w własną rolę. Czasami nazywamy to "panoramicznym słuchanie" - słyszenie basów, harmonii, sekcji rytmu i innych instrumentów melodyjnych jednocześnie, podczas wykonywania własnej linii.

Innym długoterminowym celem jest rozwój "przewidywalnego słuchania" zdolność do słuchania tego, co się dzieje, zanim się to stanie. W orkiestrze pit oznacza to słuchanie dźwięku perkusyjnego na następną zmianę sceny lub oddechu dyrygenta przed zniszczeniem. Dla podwójnika słuchanie predykcyjne jest szczególnie cenne, ponieważ daje fragment sekundy na przygotowanie następnego przełącznika instrumentu.

Na koniec pamiętaj, że słuchanie nie jest tylko umiejętnością praktyki i wykonywania, ale jest sposobem bycia obecnym z muzyką i z innymi muzykami. Najbardziej satysfakcjonujące doświadczenia muzyczne pochodzą z chwil zbiorowego słuchania, w których każdy gracz zespołu słucha i reaguje na siebie w czasie rzeczywistym. Jako wiatr drewniany, masz wyjątkowy przywilej przyczynienia się do tego zbiorowego doświadczenia z wielu instrumentalnych perspektyw. Ucho jest mostem między nimi wszystkimi.

Wniosek

Słuchanie nie jest pasywnym towarzyszem techniki, ale aktywną inteligencją, która prowadzi każdy aspekt podwójnego wiatru drewnianego. Pozwala dopasować ton, szybko nadawać, mieszać się w dowolny zespół i dostosowywać się stylistycznie. Co więcej, pozwala na wyrażanie się muzycznie i skutecznie współpracować.

Podróż podwójnej wiatru jest podróżą dźwięku. Każdy instrument ma swój własny głos, swoje własne wyzwania i swoje własne możliwości wyrażania się. Ale wspólnym przewódem, który je łączy je wszystkie, jest umiejętność słuchania siebie, słuchania innych i słuchania muzyki, która istnieje między notami.