Narodziny ikony: Adolf Sax i jego wizja

W 1814 roku w Belgii urodził się w Dinant, w Belgii, w rodzinie producentów instrumentów. Jego ojciec, Charles-Joseph Sax, wykonywał instrumenty węzlowane i drewniane, a młody Adolphe szybko rozwinął głębokie zrozumienie akustyki i projektowania.

Sax, pracujący w Brukseli, zaprojektował instrument, który łączył w sobie koniczną metalową rurę podobną w zasadzie do opickliedu i basonu z jednym rzęsnym ustniakiem pożyczonym od klarnety. Ten hybrydowy saksofon nadał saksofon niezwykłą zdolność: mógł projizować jak instrument metalowy przy zachowaniu płynności i ekspresywności wiatru drewnianego. Pierwsze prototypy, zbudowane w 1840 i 1841 roku, zostały poddane wnioskowi o patent w 1846 roku. Patent, udzielony w czerwcu 1846 roku, opisał rodzinę 14 instrumentów od sopranino do kontrabasu.

Wcześniejsze saksofony różniły się od nowoczesnych w kilka sposobów. Brakowało im obecnego standardowego klawiszku do alternatywnych palców i miał prostszy mechanizm. Węgły był wąszy, a konstrukcja dzwonka była nieco inna, produkując bardziej skoncentrowany, nieco jasniejszy dźwięk. Niemniej jednak podstawowe zasady koniczne dźwięk, pojedyncze trzcinę, ciało metalowe pozostały niezmienne.

Wczesne przyjęcie i banda wojskowa

Saxophone's first great champion was the French military. W 1845 roku, jeszcze przed patentem, Sax wystawił swoje instrumenty na konkursie na ulepszenie francuskich band wojskowych. Władny, przenikający ton przecinał przez hałas bitwy i parad, co czyni go idealnym do użytku na zewnątrz. Do 1854 roku francuska armia oficjalnie przyjęła saksofony dla swoich zespołów, a instrument szybko rozprzestrzenił się na inne kraje europejskie.

Mimo tego sukcesu w kontekście wojskowym, saksofon walczył o zdobycie stopni w klasycznej orkiestrze symfonicznej. Wielu dyrygentów i kompozytorów uważało go za zbyt nieustrzeżony, zbyt nietradycyjny. Hector Berlioz był jednak wczesnym wielbicielem. Chant Sacré (1844) i później w swojej opere Les TroyensW XIX wieku repertorium symfoniczne zawierało tylko kilka utworów z częścią saksofonu, które często były opcjonalne lub podwójne.

Saksfon znajduje swój głos w jazzowi

XX wiek przemienił los saksofonów. Narodziny jazzu w Nowym Orleanie na przełomie stulecia oferowały doskonałe medium dla zakresu ekspresji instrumentów. Wczesne zespoły jazzu były małe, często brakujące pełnej bransowej lub strunnej sekcji, a umiejętność saksofonów naśladowania ludzkiego głosu z jego glissandami, grrzaniami i zakrzywkami uczyniła go naturalnym dla improwizacji i emocjonalnych solo. Pierwszym wielkim saksofonistą jazzu był Sidney Bechet, szopranny saksofonista z Nowego Orleanu. Jego wznoszony, wibratorny styl podbił Europę w latach dwudziestych i ustanowił scenę dla wzrostu instrumentów.

W erze swingów lat trzydziestych i czterdziestych saksofon stał się kręgosłupem dużych zespołów. Lester Young przyniósł chłodny, płynny podejście do saksofonu tenorowego, podczas gdy Coleman Hawkins wprowadził silny, złożony harmonicznie styl. Nagranie Hawkins'a "Body and Soul" z 1939 roku jest często cytowane jako przełomowy moment dla saksofonu, demonstrując jego zdolność do głębokiej, lirycznej ekspresji. Rewolucja bebopów lat czterdziestych, prowadzona przez Charliego Parkera (alto saksofon) i później Johna Coltrane'a (tenora), zwiększyła instrument do nowych technicznych i emocjonalnych wysokości. Linię piorunów i innowacje harmoniczne instrumentów Parkera ponownie zdefiniowały saksofon, podczas gdy poszukiwania i eksploracje duchowe koltrane'a w latach sześćdziesiątych poszertych poszerzeły

W latach 60. i 70. funk horn często zawierał saksofony, a artyści tacy jak Maceo Parker (James Brown) rozwinęli rytmiczny, nieustannie stylowy. Dzisiaj saksofon jest wszechobecny w muzyce popularnej, od baład pop (pomyśl solo w Careless Whisper) do indie rocka, hip-hop sampling i muzyki elektronicznej.

Kluczowe postacie w historii saksofonów

Chociaż nie można dokonać kompleksowej listy, kilku graczy zasadniczo zmieniło ścieżkę instrumentu:

  • Sidney Bechet Virtuoz soprano saxophonist, przyniósł instrument do Europy.
  • Coleman Hawkins Utworzył tenorowy saksofon jako główną głos jazz.
  • Lester Young Wprowadził chłodniejszy, bardziej melodyczny podejście.
  • Charlie Parker Rewolucjonizowana harmonija i technika na alto saksofonie.
  • John Coltrane Wsunął tenorowy saksofon w duchowe i awangardne terytorium.
  • Sonny Rollins Mistrz improwizacji tematycznej, znany ze swoich potężnych, wynalazczych sol.
  • Clarence Clemons Przyniosłem saksofon do publiczności rockowej.
  • Kenny G Popularized soprano sax w gładkim jazzowym, osiągając masową publiczność.

Rodzina saksofonów: rodzaje i ewolucja

Adolphe Sax początkowo zamierzał użyć swoich instrumentów w orkiestrach, gdzie różne rozmiary zapewniałyby kompletny chór.

Soksfon sopranowy

Sopońska saksofon, złożona w B, jest najwyższa z normalnych saksofonów. Jego prosty ciało (czasami zakrzywiony) i wąski dźwięk wytwarzają jasny, przebijący ton, który przecina zespoły.

Saksfon Alto

Altosax, złożony w E, jest najpopularniejszym instrumentem startowym dla początkujących ze względu na jego zarządzalny rozmiar i reakcyjną akcję. Jest to instrument Charlie'ego Parkera, Cannonball Adderley'ego i Davida Sanborna. Jego ton jest jasniejszy niż tenor, ale wciąż pełen ciała, co sprawia, że jest idealny zarówno dla melodii, jak i linii solowych. W muzyce klasycznej alto ma największy repertuar solowy, z dziełami Debussy (Rhapsodie), Glazunova (Concerto) i Milhauda (Scaramouche).

Tenor saksofon

Tenor sax, złożony w B, jest być może najbardziej ikonicznym z rodziny. Jego bogaty, ciepły ton głęboko rezonuje i pięknie łączy się z zarówno sekcjami rytmicznymi, jak i innymi rogiem. Tenorzy, tacy jak Coleman Hawkins, Lester Young, John Coltrane i Sonny Rollins, zdefiniowali dźwięk nowoczesnego jazzowego jazzu. Tenor jest nieco większy niż alto, wymagając większego wsparcia oddechu.

Saksfon barytonowy

W rockie baryton pojawia się w takich zespołach jak The Doors i Woodstock (w pracy z brązu Johna Entwistle'a).

Nierzadniejsze warianty

Oprócz czterech głównych typów występują sopranino (mniejszy, bardzo wysoki), bas (w B jedną oktawę poniżej tenoru) i kontrabas (w E dwie oktawki poniżej barytonu).

Ewolucja mechaniczna i ulepszenia materiałów

W początkach XIX i XX wieku, producenci dodawali więcej klawiszy i mechanizmów w celu poprawy intonacji i ułatwienia odtwarzania chromatycznych. "Wrzucone dziury ton" zostały wprowadzone przez firmę Selmer w latach dwudziestych, umożliwiając nieuchwytne podłoże. "Left hand spatula keys" dla alternatywnych F# i wysokiego E zostały opracowane w latach trzydziestych. Nowoczesne saksofony często posiadają klawisze dla wysokiego F# (lub wysokiego G), mechanizm przedniego F# i wyłączony G#.

Wcześniejsze saksofony były wykonane z mosienia lub czasami srebra. Po II wojnie światowej wielu producentów zwróciło się do srebra niklowego dla trwałości. Dziś większość profesjonalnych saksofonów jest wykonana z stopu mosienia (żółtego mosienia lub czerwonego mosienia) z przejrzystej lakier lub srebrnej płytki. Niektóre modele high-end wykorzystują solidne srebra lub złoto do dzwonka. Wyb materiału wpływa na rezonans i projekcję instrumentu, ale jest wtórny do umiejętności gracza i projektu sztuczki.

Strona dziedzictwa Selmer wprowadza szczegółowy przegląd innowacji w produkcji.

Saksfon w muzyce klasycznej i współczesnej

W 1894 roku Claude Debussy napisał: "W roku 1894, w roku 1894, w roku 1894, w roku 1894, w roku 1894, w roku 1894, w roku 1894, w roku 1894, w roku 1894, w roku 1894, w roku 1894, w roku 1894, w roku 1894, w roku 1894, w roku 1894, w roku 1894, w roku 1894, w roku 1894, w roku w roku 1894, w roku w roku 1894, w roku w roku 1890, w roku 1890, w roku w roku 1890, w roku w roku 1890, w roku w roku 1890, w roku w roku 1890, w roku w roku 1890, w roku w roku w roku 1890, w roku w roku w roku w roku w roku w roku w roku w roku w roku w roku w roku w roku w roku w roku w roku, w roku w roku w roku w roku w roku w roku w roku w roku w roku w roku, w roku w roku w roku w roku w roku w roku w roku w roku w roku w roku w roku w roku w roku, w roku w roku w roku w roku w roku w roku w roku w roku w roku w roku w roku w roku w roku w roku w roku w roku w Rhapsodie dla alto saksofon i orkiestry Maurice Ravel użył saksofonu sopranowego w orkiestrze Zdjęcia na wystawie W XX wieku wielu kompozytorów napisało solowe dzieła na ten instrument: Paul Crestons Sonata na alto saksofon i fortepian (1939), Jacques Iberts Koncertino da Camera (1935), a Heitor Villa-Lobos s Fantasia dla saksofonów sopran (1948). Kwartet saksofonistyczny stał się standardowym zespołem komórkowym, z pracami takich kompozytorów jak Philip Glass i John Adams.

W dzisiejszych czasach saksofon jest stałym elementem w zespołach wind, zespołach wojskowych i programach muzycznych szkolnych na całym świecie. Kompleksowy harmonogram czasu Wśród klasycznych saksofonów znajduje się Classicsax.com.

Dlaczego saksofon przetrwa

Szaxofon nie jest popularny przypadkowo, ale posiada połączenie cech, z którymi niewiele innych instrumentów jest zgodne:

  • Wiersylity Funkcjonuje w prawie każdym kontekście muzycznym, od solowych recitalów klasycznych po głośne zespoły rockowe.
  • Władzy wyrażającej Zdolność do subtelnej zmiany dźwięku (jak głos) sprawia, że jest idealny do emocjonalnie załadowanej improwizacji.
  • Dynamiczny zakres Dzięki koniowemu szczurkowi i trzcinie może szeptać cicho lub ryć mocno.
  • Dostępność Chociaż mistrzostwo trwa lata, początkujący potrafi stosunkowo szybko wyprodukować przyjemny dźwięk, bardziej niż biolin czy instrumenty opanowe.
  • Wspólnota Globalna sieć graczy, nauczycieli i producentów stale innowuje. Saxophone.org jest doskonałym zasobem dla aspirujących graczy.

Patrząc w przyszłość

Wśród muzyków, którzy grają na saksofonie, jest jeden z największych instrumentów, który jest w stanie wypełnić lukę. Nowoczesni twórcy eksperymentują z nowymi materiałami, takimi jak włókno węglowe i saksofony cyfrowe (takie jak EWI lub Roland Aerophone).

Wpis w Encyclopaedia Britannica W tym kontekście przedstawiono szczegółowe informacje na temat ewolucji technicznej. AllMusic historia sax w jazie oferuje głęboki pogłębienie się w rolę instrumentu w muzyce popularnej.