Wykonuj dźwięk sygnatury saksofonów

Szukając osobistego dźwięku saksofonu jest tak indywidualne jak odcisk palca. Każda nota, którą grasz, nosi odciski twojego oddechu, emocji i podróży muzycznej. Czy jesteś początkującym, który znajduje swoje pierwsze słodkie miejsce, czy doświadczonym graczem, który chce doskonalić swój głos, proces kształtowania tonu i stylu jest zarówno głęboko satysfakcjonujący, jak i nigdy niepełny.

Podstawy: sprzęt i technika

Niepowtarzalny dźwięk zaczyna się od solidnego fundamentu. Twoje wyposażenie i technika fizyczna współpracują, aby stworzyć paletę, z której wyłania się twój styl.

Wybór rogu i szczotki

Występuje w różnych markach i modelach różne cechy dźwiękowe: wintage rogy Selmer Mark VI są znane ze swojego ciemnego, złożonego rdzeń, podczas gdy nowoczesne modele Yamaha oferują skupioną, wszechstronną odpowiedź. w ramach budżetuW przypadku, gdy urządzenie jest dobrze utrzymywane, profesjonalnie używane, często przewyższa nowe modele studenckie w zakresie bogactwa i projekcji.

Głośnik jest prawdziwie źródłem dźwięku. Jego otwierające się końce, kształt baffle i krzywa twarzący dyktują, jak wibruje trzcinka. Większe otwierające się końce (7* lub wyżej) z wysokim baffle produkuje jasny, cięcia dźwięk idealne dla funk lub rocka. mniejsze otwierające się z niskim baffle daje ciemniejszy, okrągły klasyczny timbre. Zrozumienie tych zmiennych Wykonywanie eksperymentów z kilkoma kolorami przed podjęciem decyzji o odpowiednim dopasowaniu może ułatwić odblokowanie kolorów tonalnych, o których nie wiedziałeś, że masz.

Łącznice, łącze i interfejs łączni-głośnika

W przypadku trzcin wyższej siły (twardy) i wycięcia odwrotności i tonu. Cięższy trzcin (siła 3,5 lub 4) wytwarza pełniejszy, ciemniejszy dźwięk, ale wymaga silniejszego wsparcia oddechu. Lżejsze trzcin reagują szybciej i łatwiej je kontrolować w górnej rejestrze. Wypróbuj różne marki Vandoren, Rico, Legere, aby znaleźć idealną równowagę dla swojego sztuczka i stylu gry. Trzcin wyciętych oferują jasniejszy, bardziej skoncentrowany dźwięk; nieprzekręcone trzcin zapewniają ciemniejszy, okrągły ton.

Zawsze nawilż trziny i obrać je, aby zachować spójność.

Wykład z metalu z dwoma śrubokrętami zapewnia jasność i układ; skórzany lub tkaninowy łącze tłumi wysokie częstotliwości dla cieplejszego, miękkiej ataku. Eksperyment z umieszczeniem bliżej końca lub dalej wstecz do reakcji mikroadjustacji i utrzymania. Nawet punkty kontaktowe (szrubokrętów, szlaków) mogą być dostosowane do drobnych układów poprzez wygięcie lub wymianę łącza. Wspólnie te komponenty tworzą system, który albo uwalnia, albo ogranicza dźwięk.

Embucha i oddech: podstawa produkcji tonów

Występuje to w sposób, który sprawia, że usta usta usta są zbyt silne, a usta usta są zbyt wytrzymałe, aby nie wyczuwać zmniejszenia.

Wyobraź sobie, że powoli wpadasz w balon z głębi brzucha. Wyobraź sobie, że powoli wpadasz w balon z głębi brzucha. Włącz przepuklinę, aby klatka piersiowa rozszerzyła się na zewnątrz, a nie tylko na klatkę piersiową. Ta technika appoggio, pożyczona z klasycznego szkolenia głosowego, zapewnia stałą kolumnę powietrza, która równoważnie wibruje trzcinę.

Rozwój stylowego głosu

Wraz z stabilnym tonem w ręce można skupić się na elementach wyraźnych, które sprawiają, że gra się charakterystyczna. Sztyl jest zbudowany poprzez słuchanie, naśladowanie i eksperymentowanie. Najbardziej pamiętni saksofonistów od płyt dźwiękowych Johna Coltrane'a do szepczącej elegancji Stan Getz'a każdy rozwinął spójny głos, zanurzając się w określone wpływy, a następnie wypychając poza je.

Wartość naśladowania i transkrypcji

Nauczanie nie jest słabością, jest najbogatszą ziemią dla oryginalności. Spędzaj 20 minut każdego dnia transkrybując krótkie frazy od swoich ulubionych graczy. Naucz się je najpierw przez ucho, a następnie notuj je (lub po prostu zapamiętaj noty). Odtwarzaj je, starając się dopasować każdą nuansę - dokładną długość noty, prędkość wibracji, wagę akcentu. Zacznij od prostych melodii od graczy takich jak Paul Desmond (powietrzny, pływający ton) lub Dexter Gordon (tłuszczny, zrelaksowany swing).

Zasoby i oprogramowanie transkrypcji Może pomóc spowolnić nagrywanie, aby dokonać szczegółowej analizy.

Phrasing, dynamics i artikulacja jako narzędzia ekspresyjne

Muzyka jest językiem, a frazowanie jest syntaxą. Dobrze wyrażona melodia oddycha i ma szczyty, doliny i ciszy, które tworzą napięcie i uwalnianie. Praktykuj grać tę samą melodię ośmiu stóp w trzy różne sposoby: raz z długimi, legato liniami; raz z krótkimi, staccato wybuchem; i raz z mieszanką dynamicznych pęknięć.

Wykonanie artykułacji doda nuanse. Praktykuj różne ataki na jednej nutze: legato język, staccato, marcato (akcent i krótka), tenuto (chybając w notę), i język klap. Następnie zastosować je do krótkiego wyrażenia. Zapisz ten sam wyrażenie z każdym stylem artykulacji.

Badania międzyrodzajne

W przypadku, gdy jesteś klasycznie wyszkolony, wniknij w skały bluesa i funk rytmów - surowa, głosowa jakość zagiętych not, smaru i wrzeszek doda grzyw do palety. Każdy gatunek uczy różnego użycia instrumentu: szybkie artikulacje latynoskiego gracza, kruche wrażliwość saksofonisty, szerokie wibracje soulisty.

Vibrato: Dokładna regulacja pulsu

Wibrator to silny odcisk palca. Niektórzy gracze preferują szybkie, wąskie wibrator (często w klasycznym saksofonie), podczas gdy inni używają wolnego, szerokiego pulsu (typowego w baładach jazzowych). Aby rozwijać kontrolę, ćwicz vibrato wyłącznie na długich tonach. Zacznij od stałego dźwięku, a następnie wprowadź lekkie oscylacje za pomocą szczęki lub gardła, co czuje się bardziej naturalne. Zapisz się i posłuchaj; vibrato powinno brzmieć bezproblemowo, a nie jak wable.

Spróbuj różnych prędkości i szerokości, a niech płynie z łuką muzyki.

Zaawansowane kolory i techniki dźwiękowe

Poza podstawami, odkrywanie rozszerzonych technik otwiera nowe wymiary w dźwięku.

Overtones i Altissimo

Wykonuj to codziennie przez kilka minut. W miarę poprawy ucha rozwinisz się w każdym rejestrze wyraźniejszy, bardziej skoncentrowany dźwięk. Wykonuj też bezpośrednio dźwięk altissimo. Zacznij od izolacji czwartego lub piątego dźwięku niskiego Bb lub B, a następnie stopniowo włącz je do skały i melodii. Altissimo nie jest tylko o wysokich dźwiękach.

Techniki rozszerzone: gryzanie, język płotkowy i wiele innych

Grywanie (śpiewanie lub buzing podczas gry) dodanie grubo, jakość głosową do dźwięku. Zacznij od ćwiczenia na jednym długim tonie, buzing niższy ton. dźwięk powinien być kontrolowalnyw użyć go sporych dla efekt dramatyczny. flutter-tonguing (rolowanie r z językiem podczas pętania) tworzy perkusywną, buzing teksturę. Slap-tonguing wytwarza rytmiczny pop, skuteczny w funk i współczesnej muzyce.

Strukturowane praktyki rutynowe dla wzrostu

W celu stworzenia spójnej, osobistej dźwięku trzeba codziennie skupić się na pracy. Poniżej przedstawiono pięć podstawowych kategorii.

  1. Długie tony i dynamika: Wybierz notę w środkowym rejestrze. Trzymaj przez 20 sekund w komfortowym środku, dążąc do niezachwianiającej głośności. Następnie dodaj vibrato. Następnie zacznij od ppp, crescendo do fff i decrescendo do ciszy wszystko bez zmiany głośności. Powtórz na kilku notach w całym zakresie.
  2. Overtones i Harmonics: Zacznij od niskiego Bb, wyprodukuj pierwsze pięć tonów. Następnie spróbuj skakać między tonami bez ponownego wypełnienia.
  3. Skala z wzorami artykulacji: Graj na dużej skali (dwa oktawy) przy użyciu różnych wzorów artikulacji: all legato, all staccato, slur-two-tongue-two itp. Skup się na równości tonu i jasności każdej artikulacji.
  4. Wykonywanie ćwiczeń interwałowych i elastycznych: Praktykuj poruszanie się w dużych odstępach czasu (oktawy, dziesiątki) płynnie.
  5. Transkrypcja i Creative Free Play: Spędź 10-15 minut dziennie na pracy nad transkrypowanym zwrotem, a następnie spędź ten sam czas na bezwzględnej improvizowaniu na trasie poparcia, próbując włączyć to, co nauczyłeś się.

Rozwój dźwięku poprzez samocenę i współpracę

W miarę wzrostu muzyki i jako osoby, twój dźwięk zmienia się.

Nagranie i krytyczne słuchanie

Zapisz swoje ćwiczenia co najmniej raz w tygodniu. Użyj telefonu lub przenośnego nagrywacza i posłuchaj z uczciwymi uszami. Sprawdź intonację, naturalność wibracji i rytmiczne uczucie. Trzymaj dziennik ćwiczeń z jednym celem poprawy i jednym sukcesem w każdej sesji.zwrot zewnętrzny Może wyróżnić ślepe plamy, które brakuje.

Gra z innymi: łączenie i projekcja

Występowanie samodzielnie jest konieczne, ale współpraca przenosi dźwięk w nieoczekiwanych kierunkach. Dołącz do zespołu społecznego, zespołu jazzowego lub grupy kościelnej. Potrzeba zrównoważenia swojego tonu z innymi zmusza do dostosowania swojego dźwięku. Możesz odkryć, że twój dźwięk dobrze łączy się w sekcji saksofonów, ale potrzebuje większej wytrzymałości, aby przeciąć przez duży zespół. Niech te doświadczenia będą świadczyć o twoich wyborach.

Szukać opinii i ciągłego uczenia się

Żaden muzyk nie rozwija się w próżni. Uczestnicz w warsztatach, mistrzowskich klasach i sesjach jam. Poproś kolegów i nauczycieli o konkretną opinię na temat tonu, a nie tylko wyboru not.

Nie kończąca podróż

Wykorzystanie osobistego dźwięku saksofonu nie jest wyścigiem. Niektórzy gracze odnajdują swój głos wcześnie, inni odkrywają go po latach poszukiwań. Sama podróż - godziny długich tonów, emocja z nagrywania frazy, towarzystwo wielkiego zespołu - jest nagrodą.