Dlaczego teoria muzyczna zmienia grę dla graczy w wiatr

Teoria muzyczna zapewnia ramy, które przekształcają praktykę mechaniczną w inteligentną, ukierunkowaną na cele pracę.

  • Zwiększone odczytywanie wzroku: Rozpoznawanie wzorców skali, kształtów akordów i powszechnych harmonicznych postępów pozwala szybko rozszyfrować nieznaną muzykę i przewidywać, co się wydarzy.
  • Poprawa improwizacji i interpretacji: Znając skały, tradycje i akordy, możesz tworzyć melodyczne linie i frazy z intencją, czy to gra jazz, klasyczna czy współczesna.
  • Szybszą zapamiętanie: Wyobrażenie dzieła jako serii funkcjonalnych harmonii i punktów orientacyjnych, a nie izolowanych notatek, sprawia, że zapamiętanie jest bardziej wiarygodne i mniej podatne na płyty pamięci podczas wykonywania.
  • Dokładne rozwiązywanie technicznych problemów: Analiza trudnego przejścia przez soczewkę teorii rozumienie jego skali, odstępów lub grupy rytmicznej pomaga zaprojektować ukierunkowane ćwiczenia, aby pokonać określone wyzwania, a nie powtórzyć całego przejścia bezcelowo.

Bez teorii praktyka może wydawać się jak błąka w ciemności, a każdy wyciąg, długie tony i kawałki, których się uczą, stają się celowym krokiem w kierunku mistrzowstwa.

Oceni swój poziom umiejętności i wiedzę teoretyczną

Przed stworzeniem nowej rutyny uczciwie przeanalizuj swoje stanowisko.

Techniczna samoocena

  • Czy możesz grać na wszystkich ważnych i mniejszych skałach w jednej oktawie?
  • Czy ci się podobają arpeggi w pozycji korzeni?
  • Jak płynny jest technikę palca podczas przejścia przez różne podpisy klucza?

Teoria samooceny

  • Czy można szybko wymienić odstępy w skali (np. trzecie największe, piąte doskonałe)?
  • Czy rozumiesz różnicę między głównym siódmym, dominującym siódmym i niewielkim siódmym akordem?
  • Czy można rozpoznać klucz do dzieła, patrząc na podpis klucza i słyszeć, czy brzmi to głównie czy niewielkie?
  • Jak dobrze się czujesz z rytmami w 3/4, 4/4, 6/8, a złożonych metrach, takich jak 5/4 lub 7/8?

W tym celu będziesz mógł określić, jak rozdzielić czas praktyki między techniką a teorią. Na przykład, jeśli rozpoznawanie interwałów jest słabsze, zaplanuj, aby spędzić na tym obszarze dodatkowy czas przez następne dwa tygodnie.

Ustaw jasne, mierzalne cele

Celem jest kierowanie i motywacja. Bez nich sesje praktyczne mogą stać się nie skoncentrowane i nie można postąpić tak szybko.

Przykłady dobrze utworzonych celów dla graczy wiatrowych, włączających teorię muzyczną:

  • Zdolność do wykonywania skali: "Zapamiętaj i odtwarzaj wszystkie 12 głównych skał w dwóch oktach z metronomem na kwartalnej nutze = 100 BPM w ciągu 30 dni, bez błędnych not i nawet tonu w całej".
  • Szkolenie uszu: "Identyfikuj wszystkie interwały do idealnej oktawy przez uszy z 90% dokładnością w ciągu dwóch tygodni za pomocą aplikacji jak Teoria lub MusicTheory.net". "
  • Arpeggio akordów: "Ucz się i wykonuj arpeggi dla progresji iiVI we wszystkich klawiaturach w umiarkowanym tempie (tłumaczenie czwartkowe = 80 BPM) w ciągu sześciu tygodni, przy użyciu płynnych przejściu palców i konsekwentnego wsparcia powietrza".
  • Czytanie rytmu: "Płakać i odtwarzać rytmy w 4/4 i 6/8, które zostały wybrane z standardowych książek, bez błędów w ciągu miesiąca.

W pierwszym tygodniu można nauczyć się C, G, D, A major, w drugim tygodniu dodać E, B, F# itd. Cel bez terminu jest tylko życzeniem, cel bez planu pozostaje życzeniem.

Strukturować sesje praktyczne

Wystosowanie dobrze zaprojektowanej sesji praktycznej zrównoważy pracę techniczną, zastosowanie teorii i muzykę. Poniżej przedstawiono próbkę struktury sesji, która może być dostosowana do poziomu i czasu dostępnego (6090 minut).

  1. Ogrzewanie (1015 minut): Zacznij od ćwiczeń oddechowych, aby uzyskać dobre wsparcie powietrza i zrelaksować swoje ciało. Dla graczy wiatrowych długie tony są nie negocjowalnetrzymaj każdą notę przez 16 uderzeń, słuchając intonacji i jakości tona, używając tunera, aby sprawdzić poziom. Idź po wolnym szkalach za pomocą różnych stawian (legato, staccato, slur-two-tong-two).

  2. Teoria Koncentracja (1520 minut): Oddaj ten blok wyłącznie teorii ćwiczeń z dala od instrumentu lub na nim. MusicTheory.net Na przykład, spędzaj 15 minut dziennie identyfikując interwały wśród pracowników, a następnie śpiewając je.

  3. Część: Na przykład, jeśli pracujesz w trybie dorian, graj C dorian jako skalę, a następnie jako arpeggio (C mniejsza siódma), a następnie improwizuj krótkie komórki melodyczne nad dronom lub torem wstecznym.

  4. Praca repertuarowa (2030 minut): Pracuj nad bieżącymi utworami, ale z obiektywem teorii. Analizuj progresję harmonijną, zidentyfikować modulacje i zmarkować rytmy.

  5. Wniosek twórczy (1015 minut): Wykonuj lub komponuj krótką melodię, wykorzystując koncepcje teorii z dzisiejszej sesji. Jeśli studiowałeś progresję IIVI, utwórz prostą linię na ścieżce poparcia, skupiając się na uderzeniu w tony akordów na silnych rytmach.

  6. Ocieplenie (5 minut): Zakończ relaksującymi długimi tonami lub znanym, łatwym utworem, który ci się podoba.

Przystosowanie się do ograniczeń czasu

Jeśli masz tylko 30 minut, skompresuj program: "Ogrzewanie" (5 minut), "Teoria koncentrująca się" (5 minut), "Uceny techniczne" (10 minut), "Repertorium" (5 minut), "Kreatywność" (5 minut).

Zintegrowanie konkretnych koncepcji teorii muzycznej

Oto głębokie zagłębienie się w temat teorii podstawowej i jak praktykować je na instrumencie wiatrowym, z praktycznymi przykładami dla każdego.

Skala i tradycje

W przypadku graczy wiatrowych ćwiczenia w skali powinny wykraczać poza wyścigi w górę i w dół.

  • Wystarczy grać w szachach: trzecie, czwarte, sekwencje (np. CEDFEG itp.).
  • Używaj różnych wypowiedzi: dwa, dwa język; wszystkie niewypowiedziane; wszystkie języki z różnymi prędkościami.
  • Na przykład, aby wewnętrznić tryb lidyjski, graj na skalę głównej zaczynając od czwartego stopnia i podkreśl podniesioną czwartą (4) trzymając ją nieco dłużej.
  • Użyj metronom Początek jest wolny (np. nota czwarta = 60 BPM) i tempo wzrasta tylko po tym, jak każda nota mówi wyraźnie i bez wahania.

Interwały

Dla graczy na wiatrze precyzyjne wykonanie mapy od palca do umysłu jest kluczowe dla dokładnych skoków i intonacji.

  • Na przykład, śpiewaj jedną trzecią, a potem zagraj ją na swoim instrumencie.
  • Interval ćwiczeń: wzniesienie lub spadek w określonym odstępie czasu (np. wszystkie główne sekundy, następnie mniejsze trzecie).
  • Zidentyfikować interwał w swoim repertuarze, oznaczyć każdy interwał większy niż piąta i ćwiczyć powoli, aby zapewnić czysty skok i spójne wsparcie powietrzne.
  • Użyj aplikacji do treningu słuchu jak Teoria w przypadku codziennych ćwiczeńzostaw 5 minut na każdą sesję.

Akordy i arpegio

Gracze wiatrowi rzadko grają na pełnych akordach, ale arpeggi są niezbędne do improwizacji, frazowania i zrozumienia harmonii.

  • Naucz się trójki głównej i mniejszej w pozycji korzeni, następnie pierwszej i drugiej inwersji.
  • Postęp do siódmego akordu: siódmego głównego, siódmego dominującego, siódmego niewielkiego, pół zmniejszonego i siódmego zmniejszonego.
  • Praktykuj wspólne postępy: IIVVI, iiVI, IviiiV. Dla każdego akordu, graj arpeggio powoli, koncentrując się na płynnych przejściach i nawet tonie.
  • Używanie ścieżki tylne (zostaje dostępna na YouTube lub na takich stronach jak Naucz się standardów jazzuNa początku można zacząć od prostych wzorców dwuchórkowych (np. od C do F).

Rytm i metr

Występujący w wiatr muszą być precyzyjni, aby pasować do zespołów.

  • Zróbcie klaps i policzcie wszystkie rytmy przed ich odtwarzaniem.
  • Praktykuj synkopację poprzez napisanie rytmicznych wzorów, a następnie odtwarzanie ich na jednej nutze (np. powtórz dźwięk podczas klapsów).
  • Mieszanie pomiaru: ćwiczyć przełączenie pomiędzy 3/4 i 4/4 w tym samym ćwiczeniu.
  • Użyj metronom na niepowtarzalnych (zestaw na 2 i 4) w celu wnętrza swing lub straight feel, szczególnie przydatny dla graczy jazzowych.

Forma i analiza

Zrozumienie architektury dzieła poprawia zapamiętywanie, wyraźne wyrażanie i zdolność do szybszego uczenia się repertuaru.

  • W każdym nowym kawałku należy oznaczyć sekcje: A, B, A', coda itp. Użyj kolorowych ołówków do podkreślenia znaki i modulacje powtarzające się.
  • Zidentyfikowanie znaku powtarzania, pierwszego i drugiego zakończenia oraz zmian strukturalnych, takich jak modulacje kluczowe lub zmiany tempo.
  • Mapy struktury harmonii: W którym kluczowym punkcie zaczyna się i kończy utwór?
  • Na przykład, pół kadencji (kończąca na V) wymaga poczucia przewidywania, a nie finality, więc możesz grać z niewielkim crescendo w akordzie.

Korzystanie z technologii i zasobów

Nowoczesne narzędzia mogą zwiększyć ilość praktyki teoretycznej.

  • Aplikacje do treningu słuchu: MusicTheory.net (darmowe ćwiczenia na interwały, akordy i skały), ToneDear (Identyfikacja interwał i akordów z dostosowalnymi ustawieniami).
  • Oprogramowanie do muzyki arkusza: MuseScore pozwala na wprowadzenie wyników, analizę harmonii, a nawet odtwarzanie, aby sprawdzić intonację i frazę.
  • Ścieżki poparcia: Kanały YouTube takie jak "QuincyBass" lub "Jazz Tutorial" zapewniają ścieżki praktyki improwizacji w różnych klawiaturach i stylach. Justin Gitar Oferujemy również ścieżki pomocne dla graczy wiatrowych.
  • Wideo: Szukaj kanałów, które konkretnie dotyczą teorii instrumentów wiatrowych, takich jak "Practice na flawę", "Saxofon Academy" lub "Trumpet Masters".
  • Aplikacje metronomiczne: Użyj metronomu, który może podzielić uderzenia (np. Pro Metronome, Tempo) do ćwiczenia precyzji rytmicznej.

Sprawdź swój postęp i dostosowuj się

Przygotować pamiętnik praktyki. Na każdą sesję zapisz datę, czas trwania, konkretne ćwiczenia, wszelkie wglądy i wyzwania.

Co dwa tygodnie sprawdź swój postęp w stosunku do swoich celów SMART. Jeśli nie osiągasz celu, dostosowuj linię czasu lub rozłamyń ją na mniejsze kawałki. Na przykład, jeśli zamierzasz nauczyć się wszystkich 12 głównych skal w dwóch oktach w ciągu 30 dni, ale jesteś tylko w połowie drogi, przedłuż termin o kolejne dwa tygodnie i skup się na pozostałych kluczach. Jeśli przekraczasz oczekiwania, ustaw nowy, bardziej ambitny cel, taki jak grać je w trzecie lub dodawanie mniejszych skal. Cel to ciągłe ulepszenie, a nie doskonałość. Pamiętaj, że porażki są normalne; kluczem jest dostosowanie się i ciągłe poruszanie się do przodu.

Częste pułapki i jak je uniknąć

  • Zaniedbawanie treningu ucha: Wielu graczy wiatrowych koncentruje się wyłącznie na ćwiczeniach palców i ignorują umiejętności słuchowe.
  • Przekładanie teorii bez jej zastosowania: Nie zapamiętaj tylko definicji, ale każda nowa koncepcja powinna być przetłumaczona na dźwięk na instrumencie, czy to interwał, arpeggio akordowe czy wzór rytmu.
  • Ignorowanie rytmu: Użyj metronomu religijnie. Nawet skały i arpeggi powinny być rytmicznie brzmiące.
  • Praktyka bez skupienia: Zapewnij sobie intencję każdego ćwiczenia: "Ulepszę kontrolę buzi na górnej oktawie" lub "Uwtarzę dźwięk zmniejszonego siódmego intervalu".

Pozostawanie zmotywowanymi w długim czasie

Aby zachować rutynę opartą na teorii, trzeba być dyscyplinowanym, ale z postępem w pracy staje się ona bardziej satysfakcjonująca.

  • Zmieść to: Przechodź przez różne tematy teoretyczne co tydzień.
  • Mini występy: Zapisz się w krótkim utworze, który pokazuje koncepcję teorii, którą masz opanowanąna przykład krótki kurs, w którym używa się dominujących elementów wtórnych.
  • Dołącz do zespołu: Gra z innymi zmusza do stosowania teorii w czasie rzeczywistym, słuchania zmian akordów, mieszania intonacji i dostosowywania rytmów.
  • Ucz się jazzu lub innych stylów: Jazz jest bogaty w teorię aplikacji takich jak relacje w skali akordów, tony przewodnika i głosu.
  • Świętuj kamienie milowe: Kiedy osiągniesz cel, zapraszaj się do nowej noty, do prywatnej lekcji z specjalistą lub po prostu do bezwinnego odtwarzania swojego ulubionego repertuaru.

Wniosek

Włączenie teorii muzycznej do codziennej rutyny praktyki nie polega na dodaniu więcej pracy, ale na tym, aby uczynić swoją pracę mądrzejszą. Dla graczy wiatrowych teoria zapewnia mapę, która przekształca bezcelowe powtórzenia w celowe, ukierunkowane na cel ulepszenie.

Pamiętaj, że najbardziej skuteczna praktyka jest konsekwentna i świadoma. Nawet 20 minut praktyki opartej na teorii każdego dnia daje lepsze wyniki niż godzina nieokreślonej gry. Użyj ramy opisanej powyżej jako punktu wyjścia, a następnie dostosowuj ją do swojego unikalnego instrumentu, poziomu i zainteresowań muzycznych. Z czasem teoria nie będzie już oddzielnym przedmiotem.