1. Przemyśl znaczenie rytmu

W przypadku graczy wiatrowych błędy rytmiczne często się zwiększają w ustawieniach zespołu, gdzie niezgodne wejścia lub niezgodny puls mogą zakłócić całą sekcję.

Wśród powszechnych pułapek rytmicznych są bieganie przez pasaże techniczne, ciągnięcie się w czasie długich not i zaniedbanie odpoczynku. Instrumenty wiatrowe wymagają kontroli oddechu, co sprawia, że jest kuszące cięcie odpoczynku krótkim lub wyścig przez trudne lizy.

Jak uniknąć tego błędu:

  • Codziennie ćwicz z metronomem, zaczynając od wolnych tempów i stopniowo zwiększając prędkość. niezawodny metronom online zachowanie spójności.
  • W ten sposób element rytmiczny jest odizolowany od odgłosu i techniki.
  • Na przykład w odcinku z kropkami z osiemnastego do szóstego szóstego wzorca ćwicz tylko rytm na jednej nutze.
  • Licz głośno podczas gry, aby włączyć w siebie wzorce rytmiczne.
  • Użyj aplikacji bębna lub paska rytmicznego, aby wzmocnić czas odległości od instrumentu wiatrowego, zmniejszając obciążenie poznawcze węzła i palców.
  • W ustawieniach zespołowych ćwiczcie ciszę podziału, uderzając nogą w rytmy i pół rytmy.

Dlaczego uczniowie wiatru szczególnie się kłócą

Instrumenty wiatrowe wymagają stałego przepływu powietrza, a rythmiczna niepewność często prowadzi do paniki oddechowej graszczywcy krótko odcinkają nuty, aby wdechnąć, zakłócając puls.

2. Nie zwracając uwagi na kluczowe sygnały i ich wpływ

Podpis kluczowy nie jest tylko zestawem ostrych lub płaskich, które można spojrzeć na raz; określają środek tonał i dyktują, które nuty są zmieniane w całym utworze. Wielu studentów wiatru traktuje sygnały kluczowe jako statyczne obrazy, a nie dynamiczną mapę drogową, prowadząc do przypadkowych błędów, problemów z intonacją i trudności w czytaniu z widzenia.

Częstym scenariuszem jest to, że student widzi kluczowy podpis dwóch płatków (B-plat, E-plat) i zakłada, że wszystkie B i Es są płaskie, ale zapomina, że wcześniejsze przypadkowe lub modulacje mogą je zmienić.

Porady na lepsze zrozumienie sygnatur kluczowych:

  • Zapamiętaj kręg piątych, aby szybko zidentyfikować kluczowe podpisy i ich względne nieletnie. Kręg piątych lekcja interaktywna - Pracuję płynnie.
  • W przypadku instrumentów wiatrowych klucze takie jak C-sharp minor lub A-flat major pojawiają się w zaawansowanym repertuarze i wymagają znajomości.
  • Przy odczytaniu, zawsze przyjrzyj się podpisy klucza przed rozpoczęciem gry. Następnie sprawdź, czy w piśmie znajdują się jakiekolwiek bezpośrednie przypadki, które są sprzeczne z kluczem (tonizacje, chromatyczne tony przechodzące).
  • Na przykład w D-major (F# i C#) naturalny znak na F prawdopodobnie wskazuje na tymczasową zmianę chromatyczną.
  • Codziennie wprowadź proste melodie do różnych klawiszy, aby wzmocnić mentalną mapę podpisów.

Praktyczny przykład dla graczy wiatrowych

Jeśli jesteś klarnetistą w dużym B-placie (dwa płyty), ale utwór moduluje się do G-minoru (jedna płytka), pamiętaj, że E-plac z oryginalnego klucza pozostaje, podczas gdy tylko B-plac jest obecny w nowym kluczu.

3. Nie rozwijać rozpoznawania przerw

Intervaly - odległość między dwoma tonami - są kluczowe dla zrozumienia melodii, harmonii i struktur akordów. Uczniowie wiatru, którzy nie potrafią rozpoznać interwałów przez uszy lub na stronie, mogą mieć trudności z dostosowaniem (zwłaszcza w muzyce komórkowej), improwizowaniem linii melodycznych lub transpozycją muzyki w ruchu. Ponieważ instrumenty wiatrowe produkują trwałe tony, świadomość interwałowa bezpośrednio wpływa na intonację: większa trzecia, która brzmi zbyt szeroko lub doskonała piąta, która jest płaska, może zrujnować mieszankę zespołu.

Wiele studentów opiera się na wzorach palców zamiast zrozumienia słuchów, co prowadzi do mechanicznego gry pozbawionego ekspresywnych mikroadministracji. Na przykład, grając w niżej niżej niż szóstej bez wiedzy, że obejmuje cztery pełne kroki i pół kroku utrudnia słuchanie, jeśli jest w zgodzie.

Strategie wzmocnienia umiejętności interwałowych:

  • Użyj aplikacji do szkolenia słuchu lub oprogramowania do codziennego rozpoznawania interwałów. Teoryczne ćwiczenia interwałowe Oferujemy strukturyzowane ćwiczenia.
  • Zacznij od prostych odstępów (głównego/mniejszego trzeciego, doskonałego piątego) i rozszerz się do siódmego i tritonów.
  • Na przykład skok oktawy w melodii często oznacza kulminację frazy.
  • Praktykuj odcinki gry na instrumencie, aby połączyć umiejętności fizyczne i słuchalne.
  • Użyj treningu interwałowego w kontekście skal: odtwarzaj skalę w rozłamanych trzecich lub czwartych, aby usłyszeć wzory.

Wyzwania związane z okresami, w których występuje wiatr

Instrumenty wiatrowe mają naturalne tendencje: na przykład górny rejestr klarnetów może wywoływać ostre odstępy, jeśli buchowa jest zbyt ciasna.

4. Zmywające skalę i mody

Wiele studentów przeoczywa tradycje i pomieszania ich z tradycjami. Ta zamieszanie ogranicza ich zdolność do interpretacji różnych stylów muzycznych lub zrozumienia harmonii modułowej, która jest szczególnie istotna w kompozycjach jazzowych, ludowych i współczesnych.

Siedem trybów (joniański, doryjski, frygiański, lidyjski, miksolidyjski, eolijski, lokryjski) ma każdy odrębne wzorce interwałowe. Błąd jest myślenie o nich jako o różnych skalach z tymi samymi notami, a nie o unikalnych tonalitach z określonymi cechami emocjonalnymi. Na przykład tryb frygiański ma mniejszą sekundę, nadając mu hiszpański lub bliski wschodni flafor, podczas gdy lidyjski ma podniesioną czwartą, brzmią jasnie i pływającą.

Jak wyjaśnić skalę w stosunku do trybu:

  • Dowiedz się o siedmiu trasach i ich charakterystycznych odstępach czasu.
  • Praktykuj tryb w różnych klawiaturach, aby usłyszeć ich unikalne cechy dźwiękowe.
  • Do instrumentów wiatrowych, modalne standardy jazzu (takie jak So What używające Doriana) lub melodie ludowe (mixolydian w muzyce celtyckiej) są doskonałymi przykładami.
  • Porównaj tryby obok siebie z wieloma i małymi skalami, aby zrozumieć ich różnice.
  • Użyj modalu

Praktyczne zastosowanie dla solistów wiatrowych

Improvizując na akordzie, nie polegaj tylko na głównej skali. dla akordu Dm7, spróbuj D Dorian (zamiast D naturalnego mniejszego) aby uchwycić jazzy szóstego; dla akordu G7, użyj G Mixolydian, aby włączyć płaską siódmą.

5. Zaniedbanie związku między teorią a techniką instrumentów

Niektórzy studenci wiatru traktują teorię muzyczną jako abstrakcyjny przedmiot odłączony od swojego instrumentu zestaw zasad do zapamiętania na test, a nie żywy zestaw narzędzi.

Teoria powinna informować o wszystkim, od wsparcia oddechu (sformułowanie opartego na rytmie harmonijnym) po dostosowanie usta (intonacja tonów akordów).

Teoria i praktyka łącząca:

  • Na przykład, ćwicz skalę C, nazywając stopnia skali każdej noty (1, 2, 3, itp.) i jej rolę w harmonii.
  • Jeśli improwizujesz nad bluesem w B-flat, wiedz, która skala blues ma zastosowanie i jak pasujące tony odnoszą się do podstawowych akordów.
  • Przeanalizuj swoje ulubione utwory, rozkładając ich teoretyczne elementy i odtwarzając je z tą wiedzą w umyśle.
  • Pracuj z nauczycielem, który włącza teorię i technikę do lekcji w celu osiągnięcia holistycznego podejścia.
  • Trzymaj dziennik praktyki, w którym odnotowujesz teoretyczne wglądów, które odkryłeś podczas ćwiczeń; na przykład, Zagrałem arpeggium D#dim7 nad akordem E7b9 i brzmiało świetnie.

Integracja w zakresie wiatru

W przypadku instrumentów wiatrowych wzory artikulacji często są zgodne z strukturą rytmiczną i harmonijną.

6. Za szybko przepełnić się zbyt dużą teorią

Występuje pokusę szybko wskoczyć do zaawansowanej teorii, ale wielu studentów wiatru przepełnia się próbując nauczyć się wszystkiego naraz, ucząc się wszystkich trybów, wszystkich typów akordów, kontrpunktów i analizy przed opanowaniem podstaw.

Na przykład uczniowie mogą próbować studiować harmonię jazzu z rozszerzonymi akordami (9th, 13th) bez pełnego zrozumienia trójki i siódmego akordu.

Zalecenia dotyczące zrównoważonego podejścia:

  • Zacznij od podstawowych koncepcji, takich jak czytanie notatek, rytm i podpisy kluczowe, zanim przejdziesz do złożonej harmonii.
  • Ustaw osiągalne cele i skup się na jednym tematyce teoretycznym.
  • Zintegrować badania teorii z regularną praktyką zamiast całkowicie oddzielać je.
  • Regularnie przeglądaj wcześniej nauczone pojęcia, aby wzmocnić zrozumienie.
  • Używanie MusicTheory.net ćwiczenia klasy Aby ocenić swój poziom i postępy krok po kroku.

Rozpoznawanie czasu, kiedy iść naprzód

Jeśli możesz bez wahania wygodnie rozpoznać interwały, trójki i kluczowe podpisy w swoim repertuarze, jesteś gotowy na bardziej zaawansowaną harmonię.

7. Nie regularne czytanie wzroku

Czytanie widzenia jest kluczową umiejętnością dla graczy wiatrowych, a w dużej mierze opiera się na solidnej wiedzy na teorii muzycznej.

Wielu studentów wiatru obawia się czytania widzenia, ponieważ odkrywa słabe wiedzę na temat teorii. Mogą ważyć, gdy napotkają nowy rytm lub nieoczekiwany przypadek, tracąc puls.

Środki poprawy czytania wzroku:

  • Praktykuj codzienne czytanie widzenia z różnymi stylami muzyki i poziomami trudności. IMSLP Za darmową notę.
  • Przed odtwarzaniem nowych utworów analizuj kluczowe sygnatury, rytmy i odstępy.
  • Zagraj z innymi w zespole lub w duet, aby zbudować pewność siebie i przystosowanie się do sytuacji.
  • Wiele z nich oferuje postępne badania, które wprowadzają w jeden z elementów rytmicznych.
  • Zapisz swoje próby czytania widzenia i posłuchaj.

Włączenie teorii do czytania widocznych

Kiedy w melodii widzisz skok chordalny, szybko nazw interval (główną szóstą, niewielką trzecią) zamiast oddzielić się od każdego noty. Podobnie, jeśli napotkasz tryl, wiedz, że zazwyczaj obejmuje on notę pisemną i notę powyżej (jeżeli nie wskazano inaczej).

8. Nie docenianie roli artikulacji i dynamiki w teorii

Chociaż tradycyjnie nie postrzegane jako teoria, oznaki artikulacyjne (staccato, legato, akcenty) i dynamika (crescendo, decrescendo) są integralnymi elementami interpretacji intencji teoretycznej kompozytora. Studenci wiatru często traktują je jako kierunki wykonania oddzielone od teorii, ale komunikują strukturę frazy, napięcie harmonijne i akcent rytmiczny. Na przykład znak staccato na ostatnim rytmie frazy może wskazywać na przechwycenie światła, podczas gdy tenuto na tonie akordu sygnalizuje, że powinien być utrzymany w celu wspierania harmonii.

Zaniedbawanie teoretycznych implikacji artikulacji prowadzi do nieznacznej, niemuzycznej gry.

Jak włączyć w praktykę teorię artikulację i dynamikę:

  • Przy uczeniu się dzieła należy zauważyć teoretyczną funkcję każdego znaku dynamicznego: nagły pianino może wskazywać na modulację lub zmianę koloru harmonii.
  • Na przykład, graj w szkala C major z całym staccato, a następnie z całym legato, a następnie z połączeniem (dwa niejasne, dwa językowe).
  • W wersji bebop akcenty często spadają na dźwięki nieprzypływowe, które są tonami akordów, a nie tonami przechodzącymi.
  • Użyj dynamicznych zmian, aby podkreślić teoretyczne kadencje: crescendo prowadzące do akordu V, a następnie nagły fortepian na toniku.

Zapisać i porównać

Zapisz się, jak gra się fragment z i bez uwagi na artykulację/dynamika oparta na analizie teoretycznej.

Ostatnie myśli

Uczniowie wiatru muszą być cierpliwi, praktykują i podejmują strategicznie swoją wiedzę. Unikanie tych powszechnych błędów, takich jak zaniedbanie rytmu, nieporozumienie kluczowych podpisów lub przepełnienie siebie, buduje silne fundamenty, które wzbogacają swoje gracze i wyrażenie muzyczne. Pamiętaj, że teoria jest narzędziem, które pomaga pogłębić połączenie z instrumentem i muzyką, którą kochasz.