Dlaczego skały są językiem jazzu i bluesa

Muzyka jazzowa i bluesowa to głębokie źródło emocjonalnej ekspresji, oparte na melodycznym wynalazku i wyrafinowanej harmonii. Dla instrumentalistów wiatrowych saksofonistów, trąbkarzy, trombonistów, klarnetistów i flutistów fizyczny związek między oddechem a dźwiękiem sprawia, że panowanie skały jest wyjątkowo ważne. W przeciwieństwie do pianista lub gitarzystów, muzycy wiatrowi muszą kształtować każdy ton przy użyciu kontroli buchowej, wsparcia powietrza i precyzyjnej artikulacji. Skały opisane w tym przewodniku nie są zwykłymi ćwiczeniami technicznymi. Są to słownictwo niezbędne do autentycznej improwizacji i wykonywania.

Kontext historyczny: skąd pochodzą te skały

Wskały, które łączy się z jazzem i bluesem, mają swoje korzenie w tradycjach muzycznych Afryki Zachodniej, piosenek pracy, spirytalnych i wczesnego ragtime. Skala bluesa, na przykład, wyłania się bezpośrednio z mikrotonowego zakrzymania powszechnego w afrykańskich stylach głosowych. Wczesni pionierzy jazzu, tacy jak Buddy Bolden i Louis Armstrong, przetłumaczyli te nuanse głosowe na instrumenty oponiste, kodowując niebieskie nuty, które definują gatunek. Rewolucja bebopów lat 40., prowadzona przez Charliego Parkera i Dizzy Gillespie'ego, wprowadziła szybkie koloryczne tony, co dało początek skali bebopów.

Podstawowe skały instrumentów wiatrowych

Wskala błękitna

Skała blues jest najbardziej natychmiastowo rozpoznawalną skałą w gatunku. Pochodzącą z mniejszej skali pentatonicznej, dodaje kluczowy element chromatyczny znany jako "niebieskie noty" (5 lub 4).

  • Formuła (w półtonowych tonach): 1 3 4 4 / 5 7 1
  • C Blue Scale: C E F F /G G B C

Wystarczy, że w przypadku graczy z wiatru nie tylko gra się noty, ale także wprowadza się niebieska nota z wyraźną intencją.

Metoda miksolidana

Mody mixolidian są dużą skalą o obniżonym siódmym stopniu.

  • Formuła: 1 2 3 4 5 6 7 1
  • Golydian: G A B C D E F G

Występujący w wiatr powinien skupić się na charakterystycznym odstępie między dużym 3 i niewielkim 7. Praktykując arpeggi (1, 3, 5, 7) przed dodawaniem pentacionistycznych tonów przechodzących (2, 4, 6) pomoże ci czysto skierować harmonię. Ta skala jest niezbędna do nawigacji standardowej 12-bar blues progresji.

Mód Doryanowy

Mody Dorian to niewielki rozmiar z podniesionym szóstym stopniem.

  • Formuła: 1 2 3 4 5 6 7 1
  • - Dorian: D E F G A B C D

Dorian jest domyślną skalą dla mniejszych 7 akordów (Dm7, Am7, itp.). Dla flut i saksofonów, podniesiona szósta (B naturalna w D Dorian) otwiera możliwości melodyczne, które unikają niezręcznego rozszerzonego drugiego intervalu znajdującego się w harmonicznym mniejszym.

Skala Bebop

Skała bebop to skała o osiem nut, która wprowadza chromatyczny ton przechodzący pomiędzy szóstym i siódmym stopniem trybu miksolidyjskiego (lub piątym i szóstym stopniem dużej skali).

  • Formuła (Bebop Dominant): 1 2 3 4 5 6 7 1
  • C Bebop Dominant: C D E F G A B B C

Ta skała jest dla graczy wiatrowych niezwykle pomocna, ale niezbędna do tworzenia długich, płynnych linii ośmiu not, charakterystycznych dla Charlie'ego Parkera i Dizzy'ego Gillespie'ego.

Zaawansowane harmoniczne koncepcje

Gdy już podstawy są bezpieczne, badając bardziej złożoną harmonię, można znacznie poszerzyć zasięg ekspresji gracza wiatrowego.

Zmieniona skala (Super Locrian)

Wykorzystane w przypadku zmienionych akordów dominujących (np. G7913), zmieniona skala zawiera każdą możliwą zmianę (9, 9, 11, 13).

  • Formuła: 1 2 3 4 5 6 7 1
  • G Zmiana: G A B C D E F G

Dla graczy wiatrowych zmieniona skala jest doskonała do budowy dramatycznych, kątowych sol.

Lydiańska równość

Jest to tryb Mixolydian z podniesionym czwartym stopniem. Jest używany nad dominującymi 7 akordami z naturalnym 11 (11) i był ulubionym współczesnych pionierów jazzu, takich jak John Coltrane.

  • Formuła: 1 2 3 4 5 6 7 1
  • G Lydijski dominujący: G A B C D E F G

4 tworzy śniącą, pływającą jakość, która działa szczególnie dobrze nad statycznymi wampirami.

Zmniejszona skala całego tonu

Połączenie elementów mniejszej skali i całej skali tonów stanowi kolejną opcję dla zmienionych dominujących.

  • Formuła: 1 2 3 3 4 6 7 1

Ta skala jest mniej powszechna, ale bardzo skuteczna w tworzeniu dramatycznych, zewnętrznych linii.

Wpływ skal do standardowych postępów

Znajomość wzorców to dopiero pierwszy krok.

12 bar blues

Standardowy 12-bar blues w klawiaturze C wykorzystuje akorde I7 (C7), IV7 (F7) i V7 (G7).

  • Podróż 1: Używaj C Blues na całej formie dla tradycyjnego, gritty dźwięku.
  • Podróż 2: Przełącz się na C Mixolydian, F Mixolydian i G Mixolydian, aby dokładnie śledzić akordy.
  • Podejście 3: Zmień obie podejścia, używając bluesowych licków, aby dodać napięcie, a mixolidyjskich linii, aby jasno określić harmonię.

"So What" wykorzystuje tylko dwa akordy (Dm7 i Em7). Tryb Dorian jest twoim głównym narzędziem. Bez szybkich zmian akordów, improwizacja opiera się na różnorodności rytmicznej, rozwoju melodycznego i kształtowaniu dynamicznym.

Zmiany rytmu

Na podstawie "I Got Rhythm" George'a Gershwina, ten postęp jest krzyżem bebop. Przenosi się szybko przez szereg głównych i dominujących akordów (I VI II V).

Rozwijanie rutyny ćwiczeń dla graczy wiatrowych

W tym artykule przedstawiono strukturę 30-minutowej sesji poświęconej skałom jazzu i bluesa.

Podstawy: Długie tony i produkcja tonów

Zacznij od 5 minut długich tonów. Zagraj korzenie swojej skali docelowej i trzymaj ją przez 8-12 sekund, koncentrując się na czystym, skoncentrowanym dźwięku. Następnie powoli przejdź przez skalę w dwóch oktach, słuchając dla równości tonu we wszystkich rejestrach.

Związek i dynamika

Spędź 5 minut na artykulacji. Sformułowanie jazzu zależy w dużej mierze od tego, jak zaczynasz i łączysz nuty.

  • Legato: Głuste i połączone.
  • Staccato: Krótkie i oddzielne.
  • Pary z węzłem: Złap dwie nuty, złoś następne.
  • /Ghosting: Łagodnie wypowiedz kilka not, aby stworzyć rytmiczny zainteresowanie.

Łącz to z dynamicznym kształtowaniem. Crescendo jak wchodzisz w skalę, decrescendo jak wchodzisz w dół. To buduje kontrolę oddechu i muzyczne frazusowanie.

Nadtoni i górny rejestr

Wykonawcy wiatrowi używają ćwiczeń nadtonowych, aby opanować swoje częściowe i poprawić elastyczność.

Transkribing solos: Learning the language

Transkrypcja jest najbardziej skutecznym sposobem na wnętrza słownictwa jazzu i bluesa. Wybierz 4-barną frazę z mistrzowskiego gracza. Posłuchaj jej dziesiątki razy. Dowiedz się jej przez ucho na swoim instrumencie. Analizuj, jakie skały używają.

Zauważ ich artikulację i rytmiczne frazy. Nauka języka jest wymagana do płynnej ekspresji.

Dowiedz się więcej o historii muzyki bluesa Aby pogłębić twoje zrozumienie jego korzeni.

Odkryj zasoby edukacji jazzu z Jazz w Lincoln Center w celu zapewnienia bardziej strukturalnych ścieżek uczenia się.

Słuchanie mistrzów - przewodnik dla graczy wiatrowych

W tym artykule przedstawiono kilku istotnych graczy i co należy się nauczyć w ich podejściu do skały.

Charlie Parker (Alto Saxophone)

Parker redefiniuje harmonię jazzu. Jego solo są mistrzowskimi klasami w skali Bebop Dominant, chromatycznymi zamknięciami i płonącymi arpeggiami.

Miles Davis (Trumpet)

Miles był mistrzem przestrzeni i melodii. Jego praca w "Kind of Blue" jest doskonałym badaniem improwizacji modułowej przy użyciu trybów Dorian i Mixolydian.

John Coltrane (tenor i soprano saksofon)

Coltrane posunął granice harmonii jazzu. Jego "strój dźwięku" na płytkach takich jak "Giant Steps" wykorzystuje zmienioną skalę, lidiańską dominującą i zmniejszoną skalę całego tonu.

Lester Young (Tenor Saxophone)

"Pres" miał lekki, pływający dźwięk, który przeciwił się agresywnemu stylu jego współczesnych.

Posłuchaj historii jazzu NPR od bluesa po bebop. aby usłyszeć te style w kontekście.

Częste pułapki i jak je uniknąć

Nawet przy wypełnionej praktyce gracze wiatrowi często napotkają określone przeszkody.

Za dużo not

Jazz to nie jest wyścig szybkości. Wielu młodych graczy czuje presję, aby wypełnić każdą przestrzeń notami. Posłuchaj Milesa Davisa. Cisza i przestrzeń są silnymi narzędziami. Skup się na budowaniu melodycznych fraz, które oddychają.

Nie zwracając uwagi na niebieski

W każdym solowym występie, czy grasz w "Giant Steps" czy "C Jam Blues", niechaj blues jest żywy.

Zaniedbać niższy rejestr

Szaxofonistów i trąbkarzy często wolą średnie i górne rejestry. Dolne rejestry ("pocket") mają bogate, rezonujące jakość, niezbędne do bluesa i soul-jazza.

Niewłaściwy czas

Najbardziej wyrafinowane skały brzmiają bez znaczenia bez wielkiego rytmu.

Odkryj niezbędne nagrania jazzu blues Aby zbudować swoją listę odtwarzania i włączyć autentyczne frazysy.

Włączenie skal do swojego wyjątkowego głosu

Praktyka skalę mechanicznej powinna ostatecznie prowadzić do osobistej ekspresji. Zacznij od odtwarzania prostych melodiipiew ludowych, ryme dziecięce lub melodii pop a następnie zastosowania technik jazzowych. Dodaj przechylenia bluesa. Użyj notek chromatycznych. Eksperymentuj z przemieszczeniem rytmicznym.

Celem jest opowiadanie historii za pomocą instrumentu. Połączenie różnych skal dla różnych efektów. Przejście z skali bluesa do trybu mixolidyjnego nad dominującym akordem.

Wniosek

Wykorzystanie skały jazzu i bluesa to trwająca całe życie podróż. Wymaga to konsekwentnej praktyki, głębokiego słuchania i chęci wyrażania prawdziwych emocji poprzez róg. Dla gracza wiatrowego skały te nie są tylko wzórami palcówto słownictwo opowieści, którą tylko ty możesz opowiedzieć swoim oddechem. Zintegrowując skałę bluesa, tryby, język bebop i zaawansowane pojęcia harmonijne, przekształcasz swój instrument w prawdziwą rozszerzenie swojego głosu.